ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อใช้เทคนิคมอนติ-คาร์โล ศึกษาเปรียบเทียบค่าความคลาดเคลื่อน ค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน และค่าความเที่ยงตรงในการประมาณค่าความสามารถของผู้สอบ จากการทดสอบเทเลอร์รูปปิรามิดที่มี รูปแบบ จำนวนชั้น และวิธีการ ให้คะแนน ที่แตกต่างกัน วิธีดำเนินการวิจัย นำเอาคะแนนการตรวจสอบ คุณภาพทางการศึกษาทั่วประเทศ ปีการศึกษา 2531 วิชาภาษาไทย ชั้นประถมปีที่ 6 จำนวน 106,637 คน มาแปลงเป็นคะแนนมาตรฐานซี แล้วสุ่มคะแนนมาเป็นกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 32 กลุ่ม ๆ ละ 1,000 คน และใช้คะแนนมาตรฐานซีนี้ แทนความสามารถจริงของผู้สอบ เครื่องมือที่ใช้ได้แก่การทดสอบเทเลอร์รูปปิรามิด ปรากฏผลดังนี้ การให้คะแนนโดยให้ตามค่าความยากของข้อที่ยากที่สุดที่ทำถูก จะประมาณค่าความสามารถของผู้สอบสูงกว่าความสามารถจริง การให้คะแนนค่าเฉลี่ยความยากของข้อที่ทำถูก จะประมาณค่า ความสามารถของผู้สอบต่ำกว่าความสามารถจริง การทดสอบ เทเลอร์รูปปิรามิดทั้งแบบขนาดชั้นคงที่ และแบบขนาดชั้นแปรผัน เมื่อจำนวนชั้นเพิ่ม มีแนวโน้มว่าจะให้ประสิทธิภาพในการประมาณ ค่าความสามารถของผู้สอบสูงขึ้นถ้าใช้จำนวนชั้นตั้งแต่ 10 ชั้นขึ้นไป การให้คะแนนโดยใช้วิธีของเบส์ จะหให้ประสิทธิภาพในการประมาณค่า ความสามารถของผู้สอบสูงสุด การทดสอบเทเลอร์รูปปิรามิดที่ใช้ รูปแบบที่ต่างกัน จำนวนชั้นที่ต่างกันหรือวิธีการให้คะแนนที่ต่างกัน จะมีผลต่อค่าความคลาดเคลื่อน ค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน และ ค่าความเที่ยงตรงในการประมาณค่าความสามารถของผู้สอบ และพบว่ามีปฏิสัมพันธ์ระหว่าง รูปแบบxจำนวนชั้น รูปแบบxวิธีการให้คะแนน จำนวนชั้นxวิธีการให้คะแนน และรูปแบบxจำนวนชั้นxวิธีการให้คะแนน เมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่พบว่าการทดสอบเทเลอร์รูปปิรามิด แบบขนาดคงที่ ที่มี 16 ชั้น ให้คะแนนโดยใช้วิธีเบส์ จะให้ประสิทธิภาพ ในการประมาณค่าความสามารถของผู้สอบสูงสุด