ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อทราบวิธีการจัดตั้งและดำเนินการ ของหอภาพยนตร์แห่งชาติในอาเซียน ศึกษาแนวทางในการแก้ปัญหา และปรับปรุงการจัดและการดำเนินงานของหอภาพยนตร์แห่งชาติในอาเซียน โดยเฉพาะภาพยนตร์ในประเทศไทย ศึกษาจากบุคคลผู้มีหน้าที่รับผิดชอบ ในการบริหารหอภาพยนตร์แห่งชาติ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการหอภาพยนตร์แห่งชาติ จากประเทศสมาคมประชาชาติอาเซียนที่มีหอภาพยนตร์แห่งชาติได้แก่ อินโดนีเซีย มาเลเชีย สิงคโปร์ และไทย พบว่าการจัดตั้งหอภาพยนตร์แห่งชาติ ได้รับการจัดตั้งโดยการสนับสนุนของรัฐบาล นอกจากนี้ยังได้รับความร่วมมือ จากองค์กรในท้องถิ่นและเอกชน ทั้งในด้านการเงินและวัสดุ โดยการบริจาค และฝากภาพยนตร์และในทุกประเทศจัดตั้งหอภาพยนตร์เป็นหน่วยงาน อยู่ในหอจดหมายเหตุแห่งชาติมีเครื่องอำนวยความสะดวกสำหรับอนุรักษ์ ภาพยนตร์ แยกเป็นสัดส่วนต่างหาก การดำเนินงานของหอภาพยนตร์แห่งชาติ ทุกประเทศมีการแบ่งเป็นหน่วยงานย่อย ฝ่ายต่าง ๆ ซึ่งมีบุคลากรรับผิดชอบ ในการดำเนินงานโดยเฉพาะ มีการจัดทำบัตรรายการ บรรณานุกรม ดัชนี และรวบรวมสิ่งที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์ทั้งเก่าและใหม่ สำหรับวัสดุ ส่วนใหญ่ได้รับจากเงินงบประมาณของรัฐ และการบริจากจากเอกชนและ เจ้าของภาพยนตร์ การจัดนิทรรศการ การบรรยาย การเผยแพร่สิ่งพิมพ์ มีห้องสมุดเกี่ยวกับภาพยนตร์ให้บริการเพื่อการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับภาพยนตร์ นอกจากนี้มีการจัดฝึกอบรมเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับภาพยตร์ให้บริการเพื่อการศึกษา ค้นคว้าเกี่ยวกับภาพยนตร์ วิชาการด้านเทปบันทึกภาพ ด้านเอกสารสนเทศ บรรณารักษ์และเอกสารจดหมายเหตุเป็นต้น นอกจากนี้ยังพบว่า หอภาพยนตร์แห่งชาติของทุกประเทศเป็นสมาชิกขององค์การไอก้า และส่วนใหญ่เป็นสมาชิกของ อิฟต้า/ฟีแอท ปัญหาในการดำเนินงาน มีปัญหาในหน่วยงานย่อยต่างๆ เช่นหน่วยงานย่อยสำหรับตรวจสอบฟิล์ม และหน่วยงานซ่อมแซม มีปัญหาในระดับปานกลาง ส่วนด้านอุปกรณ์ เครื่องมือ มีปัญหาระดับน้อย ส่วนงานเทคโนโลยีทางการเสียง มีปัญหาด้านอุปกรณ์และเครื่องมือมากที่สุด ส่วนด้านบุคลากรและวัสดุ มีระดับปานกลางสำหรับในงาน ด้านอื่น ๆ มีปัญหาด้านบุคลากร เครื่องมือและวัสดุ อยู่ในระดับน้อย ผู้อำนวยการหอภาพยนตร์แห่งชาติ ส่วนใหญ่มีความเห็นว่า หอภาพยนตร์แห่งชาติควรได้รับความช่วยเหลือ ด้านผู้เชี่ยวชาญมากที่สุด และด้านการพัฒนาบุคลากร และส่วนใหญ่เห็นว่า หอภาพยนตร์แห่งชาติควรจะสังคมอยู่กับหอจดหมายเหตุแห่งชาติ