ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาลักษณะการเคลื่อนไหว ในการพุ่งแหลน ซึ่งประกอบด้วย ความเร็วในการวิ่งก่อนพุ่งแหลน มุมของลำตัวขณะวิ่ง มุมของลำตัวขณะเอนตัวกลับก่อนที่จะพุ่งแหลน มุมของแขนที่ทำมุมกับลำตัวในขณะเงื้อแหลนสุดแขน มุมของแหลน ที่ทำมุมกับพื้นในขณะที่พุ่งผ่านไหล่ออกไป หาความสัมพันธ์ระหว่าง ความสามารถ ในการพุ่งแหลนกับความสามารถในการขว้างลูกซอฟท์บอล และศึกษาถึงขนาดรูปร่างของนักกรีฑาพุ่งแหลน กลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้คือกลุ่มตัวแทนนักกรีฑาพุ่งแหลนชายทุกเขต ซึ่งเข้าร่วมการแข่งขัน กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 23 ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง 9 คน และกลุ่มนักศึกษาจากวิทยาลัยศึกษาจังหวัดมหาสารคาม ใช้การสุ่ม ตัวอย่างอย่างง่าย 15 คน ดำเนินการบันทึกเทปวิดีโอการพุ่งแหลน พร้อมทั้งทดสอบกำลังกล้ามเนื้อแขนโดยการขว้างลูกซอฟท์บอล และวัดขนาดรูปร่างของกลุ่มตัวอย่าง พบว่า ความเร็วในการวิ่งช่วง 8 เมตรก่อนพุ่งแหลนของนักกีฬา มีความถี่สูงสูดอยู่ในช่วง 1.30 - 1.59 วินาที คิดเป็นอัตราเร็ว 332.18 เมตรต่อวินาที มุมของลำตัวขณะวิ่ง ในการพุ่งแหลน ความถี่สูงสุดอยู่ในช่วงมุม 81 - 85 องศา มุมของลำตัว ขณะเอนตัวกลับก่อนพุ่งแหลน ความถี่สูงสุดอยู่ในช่วงมุม 111 - 115 องศา มุมของแขนที่ทำมุมกับลำตัวในขณะเงื้อแหลนสุดแขนความถี่สูงสุดอยู่ในช่วง 76 - 80 องศา มุมของแหลนที่ทำมุมกับพื้นในขณะที่พุ่งผ่านไหล่ออกไป ความถี่สูงสุดอยู่ในช่วง 31 - 35 องศา ความสัมพันธ์ระหว่าง ความสามารถในการพุ่งแหลนกับความสามารถในการขว้างลูกซอฟท์บอล พบว่า มีความสัมพันธ์กัน ขนาดรูปร่างของนักกรีฑาพุ่งแหลนมีค่าเฉลี่ย ของน้ำหนักและส่วนสูงมากกว่าชายไทยทั่วไป