ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรม ทางสังคมของเด็กปฐมวัยที่ได้ฟังนิทานประกอบดนตรีและ นิทานประกอบภาพควบคู่กับกิจกรรมส่งเสริมพฤติกรรมการช่วยเหลือ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชายและหญิงอายุ 5-6 ปี จำนวน 30 คน ที่กำลังเรียนอยู่ชั้นอนุบาบปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2535 ของโรงเรีนอนุบาลแพร่ อำเภอแพร่ จังหวัดแพร่ ใช้วิธีสุ่มอย่างง่าย แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 1 ได้รับฟังนิทานประกอบดนตรีควบคู่กับกิจกรรม ส่งเสริมพฤติกรรมการช่วยเหลือ และกลุ่มทดลอง 2 ได้รับฟังนิทาน ประกอบภาพควบคู่กับกิจกรรมส่งเสริมพฤติกรรมการช่วยเหลือ เป็นเวลา 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้คือนิทานส่งเสริมพฤติกรรมทางสังคม แผนการจัดกิจกรรมการเล่านิทาน และแบบสังเกตพฤติกรรมทางสังคม ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น สถิติที่ใช้คือ t-test แบบกลุ่มไม่เป็นอิสระจากกัน พบว่าเด็กปฐมวัยที่ได้ฟังนิทานประกอบดนตรีควบคู่กับกิจกรรมส่งเสริม พฤติกรรมการช่วยเหลือ มีพฤติกรรมทางสังคมสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .01 เด็กปฐมวัยที่ได้ฟังนิทานประกอบภาพควบคู่กับ กิจกรรมส่งเสริมพฤติกรรมการช่วยเหลือมีพฤติกรรมทางสังคมสูงขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เด็กปฐมวัยที่ได้ฟังนิทาน ประกอบดนตรีควบคู่กับกิจกรรมส่งเสริมพฤติกรรมการช่วยเหลือ และเด็กปฐมวัยที่ได้ฟังนิทานประภาพควบคู่กับกิจกรรมส่งเสริม พฤติกรรมการช่วยเหลือ มีพฤติกรรรมทางสังคมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01