ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาความวิตกกังวล ในการศึกษาต่อ และการเผชิญปัญหาของนักเรียน ตามตัวแปร เพศ แผนการเรียน ความคาดหวังของนักเรียน อาชีพของผู้ปกครอง ฐานะทางเศรษฐกิจของครอบครัว และความคาดหวังของผู้ปกครอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 444 คน พบว่านักเรียนโดยส่วนรวม ทั้งแผนการเรียนวิทยาศาสตร์และ แผนการเรียนศิลปะ มีคะแนนเฉลี่ยความวิตกกังวลในการศึกษาต่อ อยู่ในระดับปานกลาง นักเรียนหญิงกับนักเรียนชาย มีความวิตกกังวล ในการศึกษาต่อแตกต่างกัน โดยนักเรียนหญิงมีคะแนนเฉลี่ย ความวิตกังวลในการศึกษาต่อสูงกว่านักเรียนชาย ไม่พบความแตกต่าง ของคะแนนเฉลี่ยของความวิตกกังวลในการศึกษาต่อของนักเรียน ตามตัวแปรด้านแผนกการเรียน ความคาดหวังของนักเรียน อาชีพของผู้ปกครอง ฐานะทางเศรษฐกิจของครอบครัวและความคาดหวัง ของผู้ปกครอง นักเรียนโดยส่วนรวม ทั้งแผนการเรียนวิทยาศาสตร์และ แผนการเรียนศิลปะ มีการเผชิญปัญหาแบบรอมชอม นักเรียนแผนการเรียน วิทยาศาสตร์กับนักเรียนแผนการเรียนศิลปะมีคะแนนเฉลี่ยในการเผชิญ ปัญหาแตกต่างกัน โดยนักเรียนแผนการเรียนวิทยาศาสตร์มีคะแนนเฉลี่ย ในการเผชิญปัญหามากกว่านักเรียนแผนการเรียนศิลปะ นักเรียนที่มี ความคาดหวังสูงมีคะแนนการเผชิญปัญหามากกว่านักเรียนที่มีความคาดหวัง ปานกลางและต่ำ โดยนักเรียนที่มีความคาดหวังสูงมีคะแนนเฉลี่ย ของความวิตกกังวลในการศึกษาสูงกว่านักเรียนที่มีความคาดหวังปานกลาง และคาดหวังต่ำ นักเรียนที่ผู้ปกครองมีความคาดหวังสูง กับคาดหวังปานกลาง และนักเรียนที่ผู้ปกครองมีความคาดหวังสูง กับคาดหวังต่ำ มีคะแนน การเผชิญปัญหาแตกต่างกัน ส่วนนักเรียนที่มีผู้ปกครองมีความคาดหวัง ปานกลางกับคาดหวังต่ำมีคะแนนการเผชิญปัญหาไม่แตกต่างกัน ไม่พบ ความแตกต่างของคะแนนการเผชิญปัญหาของนักเรียนตามตัวแปรเพศ อาชีพของผู้ปกครอง และฐานะทางเศรษฐกิจของครอบครัว นักเรียนที่มี ความวิตกกังวลในการศึกษาต่อสูง กับปานกลาง และนักเรียนที่มี ความวิตกกังวลในการศึกษาต่อสูง กันต่ำ มีคะแนนการเผชิญปัญหา แตกต่างกัน ส่วนนักเรียนที่มีความวิตกกังวลในการศึกษาต่อปานกลางกับต่ำ มีคะแนนการเผชิญปัญหาไม่แตกต่างกัน