การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาแนวโน้มการ จัดโปรแกรมวิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมของสถาบันราชภัฎ เขตภาคกลาง ในทศวรรษหน้า (ภายในปี พ.ศ.2548) ตามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ วิธีการวิจัยใช้เทคนิคการ วิจัยอนาคตแบบ เดลฟาย กลุ่มผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วยนัก วิชาการจากสถาบันการศึกษา และหัวหน้างานจากสถานประกอบการ ซึ่งเป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถ จำนวนทั้งสิ้น 24 ท่าน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบเจาะจงและแบบลูกโซ่ เครื่องมือที่ใช้ ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม การเก็บรวบรวม ข้อมูลได้ดำเนินการรวม 3 รอบ และทำการวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้ค่าสถิติดังนี้ คือ ค่ามัธยฐาน ค่าฐานนิยม และค่าพิสัย ระหว่างควอไทล์ ผลการวิจัยพบว่า 1. ด้านอาจารย์ผู้สอน ควรต้องมีการใช้อุปกรณ์การ สอนโดยเฉพาะคอมพิวเตอร์ และระบบเครือข่ายได้ และ สามารถสร้างชุดบทเรียนด้วยคอมพิวเตอร์ รวมทั้งเขียน โปรแกรมสำหรับเครื่องจักร ควรมีสัมพันธภาพกับครูช่าง ในต่างประเทศ ตลอดจนได้รับการฝึกอบรมและพัฒนาให้ สอดคล้องกับเทคโนโลยี การสอนควรสอนให้นักศึกษาคิดเป็น ทำเป็น รับผิดชอบการสอนและเข้าใจในบทบาทหน้าที่ของตน 2. ด้านหลักสูตร ควรจัดให้มีการนำความรู้ทางด้าน วิทยาศาสตร์และการวิจัยมาประยุกต์ใช้ในงานอุตสาหกรรม โดยจัดทำหลักสูตรร่วมกันระหว่างสถานศึกษาและสถาน ประกอบการ และทันกับความก้าวหน้าของเทคโนโลยี ตลอดจน มีการติดตามผลผู้ที่จบออกไปประกอบอาชีพ ควรบรรจุเนื้อหา ทางอุตสาหกรรมเกี่ยวกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ และเน้นการ ออกแบบในการผลิต 3. ด้านคุณภาพและมาตรฐานโดยทั่วไปของแรงงาน ควรมีความรู้ด้านคอมพิวเตอร์และภาษาต่างประเทศโดยเฉพาะ ภาษาสากล และมีความสามารถในการใช้เครื่องมือกลชั้นสูงได้ รวมทั้งรู้เกี่ยวกับสภาวการณ์โลก ตลอดจนสามารถประดิษฐ์ เครื่องมือเครื่องจักร มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ ทักษะ ใฝ่รู้ คุณธรรมและเจตคติที่ดีต่อวิชาชีพ 4. ด้านคุณลักษณะของบัณฑิตเทคโนโลยีอุตสาหกรรมที่ ตลาดแรงงานต้องการนั้นควรเป็นผู้ที่มีความสามารถในการใช้ ภาษาสากล และคอมพิวเตอร์ในการติดต่อสื่อสารด้านข้อมูล สารสนเทศ รวมทั้งมีความสามารถจัดการเทคโนโลยีและจัดการ เชิงธุรกิจอย่างมีคุณภาพ ตลอดจนมีทักษะใช้เครื่องมือเครื่องจักร ที่ใช้เทคโนโลยีชั้นสูงได้ และสามารถวิเคราะห์ ออกแบบการ จัดและบริหารโรงงาน