การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาระดับความท้อถอย ในการปฏิบัติงานของข้าราชการพลเรือน สังกัดสำนักงานการ ประถมศึกษาจังหวัดพิษณุโลก และเปรียบเทียบระดับความท้อถอย ในการปฏิบัติงานของข้าราชการพลเรือน สังกัดสำนักงานการ ประถมศึกษาจังหวัดพิษณุโลก จำแนกตามตัวแปร ตำแหน่ง ประสบการณ์ในการปฏิบัติงาน วุฒิการศึกษา และอายุ ประชากร ได้แก่ ข้าราชการพลเรือนสังกัดสำนักงานการ ประถมศึกษาจังหวัดพิษณุโลก จำนวน 170 คน สถิติที่ใช้ในการ วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การหาค่าตัวกลางเลขคณิต ค่าความ เบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที และการทดสอบเอฟ ผลการวิเคราะห์ข้อมูล สรุปได้โดยย่อ ดังนี้ 1. ข้าราชการพลเรือนสังกัดสำนักงานการประถมศึกษา จังหวัดพิษณุโลก มีความท้อถอยทางด้านความอ่อนล้าทางอารมณ์ ความด้อยสัมพันธภาพกับบุคคล และความรู้สึกที่มีต่อผลสำเร็จใน การปฏิบัติงานอยู่ในระดับปานกลาง 2. ข้าราชการพลเรือนที่มีตำแหน่งต่างกัน มีความท้อถอย แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยระดับผู้ปฏิบัติ มีความท้อถอยในการปฏิบัติงานมากกว่าระดับหัวหน้า เมื่อเปรียบ เทียบกันระหว่างตำแหน่ง 3. ข้าราชการพลเรือนที่มีประสบการณ์แตกต่างกัน มี ระดับความท้อถอยในด้านความด้อยสัมพันธภาพกับบุคคลแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อเปรียบเทียบกันระหว่าง ประสบการณ์ 4. ข้าราชการพลเรือนที่มีวุฒิการศึกษาแตกต่างกัน มี ระดับความท้อถอยในด้านความรู้สึกที่มีต่อผลสำเร็จในการปฏิบัติงาน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อเปรียบเทียบ กันระหว่างวุฒิการศึกษา 5. ข้าราชการพลเรือนที่มีอายุแตกต่างกัน มีระดับความ ท้อถอยในการปฏิบัติงานทุกด้านแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญ ทางสถิติ