เมื่อเด็กเกิดการเจํบป่วยอย่างรุนแรง และจำเป็นต้องเข้ารับการรักษาใน หออภิบาลผู้ป่วยเด็ก ผลกระทบที่เกิดขึ้นไม่เพียงเกิดกับตัวเด็กเท่านั้น แต่ยังส่งผล กระทบต่อสมาชิกในครอบครัวเช่นกัน โดยเฉพาะมารดา ซึ่งเหตุการณ์นี้จะทำให้มารดา มีความวิตกกังวลสูงและต้องการการสนับสนุนจากบุคคลอื่นเป็นอย่างมาก การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการพยาบาลด้านจิตสังคมต่อความวิตกกังวลของมารดา ที่มีบุตร เข้ารับการรักษาในหออภิบาลผู้ป่วยเด็ก โดยใช้ทฤษฎีความเครียดและการเผชิญ ความเครียดของลาซารัสและโฟล์คแมนเป็นแนวทางในการศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นมารดา ของเด็กที่เข้ารับการรักษาในหออภิบาลผู้ป่วยเด็กโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า และหออภิบาล ผู้ป่วยเด็กสถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี รูปแบบการวิจัยเป็นแบบกึ่งทดลอง ใช้ 2 กลุ่ม ทดสอบก่อน-หลัง เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง ตามคุณสมบัติที่กำหนด และจับคู่กลุ่มตัวอย่างที่มีคุณสมบัติคล้ายคลึงกันเป็นคู่ ๆ โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 20 คน กลุ่มควบคุม ได้รับการพยาบาลตามปกติ ส่วนกลุ่มทดลอง ได้รับการพยาบาลด้านจิตสังคม ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนมิถุนายน ถึง พฤศจิกายน 2544 โดยใช้แบบวัดความวิตกกังวลขณะเผลิญของสบิลเปอร์เกอร์ วิเคราะห์ข้อมูล หาความแตกต่างของความวิตกกังวลของมารดาในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมหลังการทดลอง ด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) โดยใช้คะแนนความวิตกกังวลก่อนทดลอง เป็นตัวแปรร่วม (covariate) ผลการศึกษา พบว่าภายหลังการทดลองความวิตกกังวลของมารดา กลุ่มที่ได้รับการ พยาบาลด้านจิตสังคม ต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .001 จากผลการศึกษา ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่าโปรแกรมการพยาบาลด้านจิตสังคมที่ผู้วิจัย สร้างขึ้นนี้สามารถช่วยให้มารดามีความวิตกกังวลลดลง ดังนั้นพยาบาลในหออภิบาลผู้ป่วยเด็ก สามารถนำการพยาบาลด้านจิตสังคมนี้ไปใช้กับมารดาหรือญาติคนอื่นๆ ของผู้ป่วยเด็ก ในหออภิบาลเพื่อลดความวิตกกังวลต่อไป