งานวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดเรื่อง หน้าที่ทางจริยธรรม ของพ่อแม่ แนวคิดเรื่องสิทธิเด็กและศึกษาทรรศนะของพ่อแม่เกี่ยวกับหน้าที่ที่มีต่อลูก วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 2 ส่วนคือ ส่วนที่ 1 การศึกษาวิจัยภาคเอกสาร และส่วนที่ 2 การวิจัยภาคสนามโดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างบุคคลที่เป็นพ่อแม่ใน กรุงเทพมหานครจำนวน 400 คน รวบรวมข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถามซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้น ใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลแบบร้อยละ จากการวิจัยภาคเอกสารพบว่า สิทธิเด็กและหน้าที่ของพ่อแม่มีความสัมพันธ์กัน โดยสิทธิของเด็กเป็นตัวกำหนดหน้าที่ทางจริยธรรมของพ่อแม่ ในด้านการละเมิดสิทธิเด็ก พบว่าส่วนใหญ่เกิดในครอบครัวเดี่ยว สำหรับประเภทของการละเมิดสามารถแบ่งได้ 4 ประเภท คือ 1) การทารุณทางร่างกาย 2) การทารุณทางจิตใจ 3) การปล่อยปละละเลย ทางร่างกายไม่เลี้ยงดูอย่างเพียงพอ 4) การทารุณทางเพศ ส่วนสาเหตุที่ทำให้เกิดการ ละเมิดสิทธิเด็กสามารถแบ่งได้ 3 ประการคือ 1) สาเหตุจากพ่อแม่หรือผู้ปกครองที่ขาด ความรู้ ความเข้าใจและทักษะในการเลี้ยงดูเด็ก อีกทั้งยังติดยาเสพติด เล่นการพนัน 2) สาเหตุจากตัวเด็กเอง ได้แก่เด็กที่เลี้ยงยาก เด็กที่มารดาไม่ต้องการอันเนื่องมาจาก เป็นบุตรนอกสมรส 3) สาเหตุจากสภาพแวดล้อม ได้แก่ วัฒนธรรมจารีตประเพณีในสังคม ตลอดจนความกดดันทางเศรษฐกิจและสังคม จากการวิจัยภาคสนามพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามมีทัศนะที่บ่งว่ามีความเข้าใจหน้าที่ ของตนได้ดี แต่ในขณะเดียวกันก็ยังมีแนวคิดที่โน้มเอียงไปทางละเมิดสิทธิเด็กอยู่ด้วย โดยเพศชายมีแนวโน้มที่จะละเมิดมากกว่าเพศหญิง ผู้ที่มีอายุมากมีแนวโน้มที่จะละเมิด สิทธิเด็กมากกว่าผู้ที่มีอายุน้อยกว่า และผู้ที่มีการศึกษาสูงค่อนข้างจะยอมรับหรือ เปิดโอกาสให้กับเด็กเพื่อให้ได้รับสิทธิมากกว่าผู้ที่มีการศึกษาระดับต่ำ เพราะฉะนั้น อาจกล่าวได้ว่า การป้องกันปัญหาการละเมิดสิทธิเด็กสามารถบรรลุ ผลได้โดยการสร้างทัศนคติที่ถูกต้องและให้ความรู้แก่พ่อแม่ เพื่อให้ตระหนักถึงสิทธิ ของเด็กตลอดจนหน้าที่ของพ่อแม่ที่ต้องปฏิบัติต่อเด็ก รวมทั้งการจัดสิ่งแวดล้อมที่เอื้อ อำนวยให้แก่เด็กและครอบครัวเป็นสำคัญ