ในการวิจัยนี้ศึกษาผลของปริมาณสารก่อแรงดันออสโมติค ความหนาของฟิล์ม และ ความพรุนของยาเม็ดต่อการปลดปล่อยตัวยาจากยาเม็ดซัลบูตามอลออสโมติคปั๊ม เตรียมยาเม็ด แกนซัลบูตามอลซัลเฟตด้วยวิธีตอกโดยตรง ใช้โซเดียมคลอไรด์เป็นสารก่อแรงดันออสโมติค ในปริมาณที่แตกต่างกัน 4 ระดับ ตั้งแต่ 232 - 352 มิลลิกรัมต่อเม็ด ตอกยาเม็ดแต่ละตำรับ ด้วยแรงตอก 4 แรง และวัดการเคลื่อนที่ของสากบนลงไปในเบ้าด้วย strain gauged displacement transducer เพื่อคำนวณหาความพรุนของเม็ดยา เคลือบยาเม็ดแกนด้วย เซลลูโลสอะซิเตทฟิล์มที่ความหนา 2%, 3% และ 4% ของน้ำหนัก แล้วเจาะรูด้วยคาร์บอนได ออกไซด์เลเซอร์ ขนาดของรูที่เจาะประมาณ 500 ไมครอน ทดสอบหาการปลดปล่อยของตัวยาจาก แต่ละตำรับ พบว่าการปลดปล่อยของตัวยาลดลงเมื่อความหนาของฟิล์มเพิ่มขึ้น และการ ปลดปล่อยตัวยาเพิ่มขึ้นเป็นสัดส่วนโดยตรงกับเวลาไม่ต่ำกว่า 70% โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ การแปรผันในช่วง 0.9800 - 0.9999 ความพรุนของเม็ดยาไม่มีผลต่อการปลดปล่อยตัวยา เนื่องจากเม็ดยาถูกตอกแน่น ปริมาณสารก่อแรงดันออสโมติคที่เหมาะสมคือ 272 มิลลิกรัม จะให้อัตราการปลดปล่อยตัวยาสูง อัตราการปลดปล่อยตัวยาจะคงที่ประมาณ 10 ชั่วโมง และลดลงแบบพาราโบลาจนเข้าใกล้ศูนย์ จากค่าทางเภสัชจลนศาสตร์ อัตราการปลดปล่อยยา ควรอยู่ในช่วง 0.1395 - 0.5580 มิลลิกรัมต่อชั่วโมง เพื่อให้ได้ระดับยาที่ใช้ในการ รักษา 5 - 20 มิลลิกรัมต่อลิตร ถ้าต้องการยาเม็ดซัลบูตามอลออสโมติคปั๊มที่มีการ ปลดปล่อยตัวยาในอัตราที่ต้องการ ควรจะใช้โซเดียมคลอไรด์ 272 มิลลิกรัม และเคลือบ เซลลูโลสอะซิเตทฟิล์มที่ความหนา 3% - 4%