การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับการรับรู้สิทธิผู้ป่วยและ ความต้องการเกี่ยวกับสิทธิผู้ป่วยของผู้ติดเชื้อเอดส์ในจังหวัดร้อยเอ็ด เปรียบเทียบ การรับรู้สิทธิผู้ป่วยและความต้องการเกี่ยวกับสิทธิผู้ป่วย ตามตัวแปร อายุ ระดับ การศึกษา สถานภาพสมรส อาชีพ รายได้ ระยะของโรค วิธีการได้รับความรู้เกี่ยวกับสิทธิ ผู้ป่วย และ ความถี่ในการได้รับบริการให้คำปรึกษา โดยศึกษาสิทธิผู้ป่วยใน 4 ด้าน คือ สิทธิในการตัดสินใจเลือกรับบริการ สิทธิที่จะได้รับบริการสุขภาพโดยเท่าเทียมกัน สิทธิที่ จะได้รับการปกปิดข้อมูลการเจ็บป่วย และสิทธิที่จะรู้หรือได้รับข้อมูลจากโรงพยาบาล กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ติดเชื้อเอดส์จำนวน 205 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า ผู้ติดเชื้อเอดส์ มีการรับรู้สิทธิผู้ป่วยทุกด้านอยู่ในเกณฑ์ ระดับสูง และมีความต้องการเกี่ยวกับสิทธิผู้ป่วยทุกด้านอยู่ในระดับที่มีความต้องการมาก โดยผู้ติดเชื้อที่มีอายุ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรส และวิธีการได้รับความรู้เกี่ยวกับ สิทธิผู้ป่วยต่างกัน จะมีการรับรู้สิทธิผู้ป่วยแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 และผู้ติดเชื้อที่มีระดับการศึกษา สถานภาพสมรส รายได้ วิธีการได้รับ ความรู้เกี่ยวกับสิทธิผู้ป่วย และความถี่ในการได้รับบริการให้คำปรึกษาที่ต่างกัน มีความต้องการเกี่ยวกับสิทธิผู้ป่วยแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้ คือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ควรจัดให้มีการ ส่งเสริมสนับสนุนให้ผู้ติดเชื้อเอดส์มีการรับรู้สิทธิผู้ป่วยในบางประเด็นเพิ่มขึ้น และควรจัดระบบบริการให้สนองตอบต่อความต้องการตามสิทธิของผู้ป่วย เช่นการจัดอบรม ปฐมนิเทศบุคลากรที่เกี่ยวข้องให้เคารพในสิทธิผู้ป่วย การจัดระบบในการให้ข้อมูลข่าวสาร แก่ผู้ป่วย และการทบทวนในเรื่องของการเก็บรักษาเอกสารที่เกี่ยวข้องกับผลการติด เชื้อเอดส์ การปรับปรุงพัฒนาคลินิกให้คำปรึกษาให้ชัดเจนและมีมาตรฐาน สามารถให้บริการ อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญของการให้บริการที่เคารพสิทธิของผู้ป่วย