ได้ทำการศึกษาผลการตอบสนองในระยะสั้นต่อภาวะอดอาหารและหลังหนึ่งมื้ออาหาร ที่มีคาร์โบไฮเดรตสูงหรือไขมันและโปรตีนสูงในคนไทยที่มีสุขภาพดี จำนวน 40 คน เป็นชาย 20 คน และหญิง 20 คน โดยทำการซักประวัติ ตรวจร่างกาย ตรวจเลือดและวัดสัดส่วนของ ร่างกายอาสาสมัครทุกรายก่อนการศึกษา วัดระดับกลูโคสและเลปทินในพลาสมาขณะอดอาหาร และทุก 30 นาทีหลังรับประทานอาหารเป็นเวลา 2 ชั่วโมง ผลการศึกษาพบว่า ปริมาณไขมันใต้ผิวหนังในเพศหญิงมากกว่าเพศชายโดยดูจาก ความหนาของไขมันใต้ผิวหนัง ระดับเลปทินในผลพลาสมาระหว่างอดอาหารมีความสัมพันธ์กับ ความหนาของไขมันใต้ผิวหนังบริเวณกล้ามเนื้อ triceps เมื่อศึกษาในอาสาสมัครทั้งหมด และมีความสัมพันธ์กับความหนาของไขมันใต้ผิวหนังบริเวณ subscapular ในเพศหญิง ผลดังกล่าวสนับสนุนว่าระดับเลปทินในพลาสมาสัมพันธ์ในเชิงบวกกับปริมาณไขมันใต้ผิวหนัง ระดับเลปทินในพลาสมาขณะอดอาหารนาน 15 ชั่วโมง ต่ำกว่าขณะอดอาหารนาน 12 ชั่วโมง (ชาย 3.01(+,ฑ)0.99 และ 3.75(+,ฑ)1.29 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร

หญิง 8.75(+,ฑ)1.49 และ 10.37(+,ฑ)1.48 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร

รวม 5.22(+,ฑ)0.99 และ 7.06(+,ฑ)1.11 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร) ขนานไปกับการลดลงของระดับกลูโคสในพลาสมา ระดับเลปทินในพลาสมาหลังรับประทานอาหารไขมันและโปรตีนสูงมีค่าลดลง แต่ระดับ เลปทินภายหลังรับประทานอาหารคาร์โบไฮเดรตสูงไม่เปลี่ยนแปลง เป็นที่ทราบกันว่าเลปทิน ยับยั้งความรู้สึกหิวและทำให้มวลไขมันในร่างกายลดลง ผู้ที่รับประทานอาหารที่มีไขมันสูง เป็นประจำอาจส่งผลให้มีการสะสมไขมันและโรคอ้วนได้มากกว่าผู้ที่รับประทานอาหารที่มี คาร์โบไฮเดรตสูงแต่ไขมันน้อย ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างเลปทินและกลูโคสในเลือดภายหลัง มื้ออาหารในกลุ่มอาสาสมัครทั้งหมด ในแต่ละเพศ หรือแต่ละประเภทอาหาร เป็นไปได้ว่า ระดับเลปทินในเลือดไม่สัมพันธ์โดยตรงกับการลดต่ำลงของกลูโคสในเลือดซึ่งเป็นผลจาก อินซูลิน แต่อาจสัมพันธ์กับการที่เมตะบอลิซึมของกลูโคสและการยับยั้งการสลายไขมัน ภายในเนื้อเยื่อไขมันเกิดน้อยลง