จุดประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อทดสอบถึงผลของการฝึกว่ายน้ำต่อการเปลี่ยนแปลง ของความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจ ศึกษาถึงความสัมพันธ์ของความดัน แรง และความเป็น ไปได้ของการเปลี่ยนแปลงรูปร่างทรวงอกจากการฝึกว่ายน้ำในเด็ก โดยทำการทดสอบใน อาสาสมัคร จำนวน 19 คน ทั้งชายและหญิง อายุระหว่าง 7-10 ปี แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ตามประเภทกีฬาที่เริ่มฝึกได้แก่ กลุ่มที่ไม่ได้เล่นกีฬา กลุ่มที่เริ่มฝึกฟุตบอลอย่างเดียว และกลุ่มที่เริ่มฝึกว่ายน้ำอย่างเดียว ซึ่งเด็กทุกคนมีความสูง น้ำหนัก สัดส่วน ร่างกายและอายุไม่แตกต่างกัน ทำการทดสอบประมาณ 3 เดือนโดยจะเก็บข้อมูลซ้ำทุกๆ 2 อาทิตย์ การทดสอบถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 จะทำการวัดเกี่ยวกับ สัดส่วน รูปร่างของร่างกาย (ความหนาของชั้นไขมันและเส้นรอบวงของแขนท่อนบน ปริมาตร แขนและขา พื้นที่ผิวของกล้ามเนื้อแขนท่อนบน) สมรรถภาพร่างกาย (อัตราการเต้นของหัวใจ ขณะพัก และความสามารถของการใช้ออกซิเจนโดยทางอ้อม) การทำงานของระบบหายใจ ได้แก่ ปริมาตรของอากาศหายใจ (ปริมาตรการหายใจ ความจุไวตัล ปริมาตรลมหายใจที่เบ่งออกมาก และเร็วที่สุด ปริมาตรอากาศที่หายใจออกแรงและเร็วที่สุดในหนึ่งวินาทีแรก และอัตรา การไหลของอากาศหายใจออกสูงสุด) รูปร่างของทรวงอก ความดันสูงสุด และแรงของกล้ามเนื้อ หายใจเข้าและออก ที่ระดับปริมาตรคงค้าง ที่ความจุคงค้างหลังหายใจออกปกติ และที่ ความจุปอดรวม ส่วนที่ 2 จะทำการวัดเกี่ยวกับ อัตราการเต้นของหัวใจขณะฝึกในกลุ่ม ฟุตบอลและว่ายน้ำซึ่งวัดทุกสัปดาห์ที่สนามผึกฟุตบอลและสระว่ายน้ำ ผลของการทดสอบพบว่า ภายหลังระยะเวลา 3 เดือนของการฝึกไม่มีความแตกต่างทางสถิติของสัดส่วน รูปร่างของ ร่างกาย สมรรถภาพของร่างกาย ปริมาตรของอากาศหายใจ และรูปร่างของทรวงอกทั้ง 3 กลุ่ม มีเพียงความดันและแรงของกล้ามเนื้อหายใจเข้าที่ระดับความจุคงค้างหลังหายใจออกปกติ ในกลุ่มว่ายน้ำที่มีความแตกต่างทางสถิติที่สัปดาห์สุดท้ายของการฝึก จากผลการทดสอบ สรุปได้ว่า การฝึกนี้ไม่ก่อให้เกิดเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย การทำงานของระบบหายใจ และ การเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้าง อาจเป็นไปได้ว่าการเปลี่ยนแปลงต่างๆ เหล่านี้ในเด็ก เป็นไปตามปัจจัยหลักเกี่ยวกับการเจริญเติบโตตามปกติ