| ชื่อเรื่อง | : | การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างสัณฐาน การทนต่อน้ำมัน การทนต่อการเสื่อมสภาพ และสมบัติเชิงกลของระบบพอลิเมอร์ผสมระหว่างยางพอลิเอทธิลีนคลอริเนตและยางธรรมชาติ |
| นักวิจัย | : | จันทกานต์ ก๊วยสมบูรณ์ |
| คำค้น | : | RUBBER BLENDS , OIL RESISTANCE , THERMAL AGEING PROPERTIES , PHASE MORPHOLOGY |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2545 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=47026 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | ในงานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมบัติเชิงกล การทนต่อน้ำมัน การทนต่อการเสื่อมสภาพโดยความร้อน และโครงสร้างสัณฐานในยางคู่ผสมระหว่างยาง พอลิเอทธิลีนคลอริเนตและยางธรรมชาติ ซึ่งปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อการควบคุมโครงสร้าง สัณฐาน ได้แก่ สัดส่วนของยางคู่ผสม เงื่อนไขที่ใช้ในการผสม สารช่วยผสมและสารป้องกัน การเสื่อมสภาพ โดยในการศึกษาประกอบด้วยสี่ส่วนหลักดังนี้ ในส่วนแรก ศึกษาผลของสัดส่วน ของยางคู่ผสมที่มีต่อสมบัติต่างๆ และโครงสร้างสัณฐานของยางคู่ผสม พบว่าในยางผสม ที่มีปริมาณยางธรรมชาติสูงถึงร้อยละห้าสิบโดยน้ำหนัก จะมีคุณสมบัติเชิงกล การทนต่อ ความร้อนและทนต่อน้ำมันใกล้เคียงกับยางพอลิเอทธิลีนคลอริเนตเนื่องจากผลของโครงสร้าง สัณฐาน โดยที่วัฏภาคของยางธรรมชาติกระจายตัวอยู่ในยางพอลิเอทธิลีนคลอริเนตที่เป็น วัฏภาคหลัก ในการศึกษาส่วนที่สอง เป็นการศึกษาอิทธิพลของเงื่อนไขที่ใช้ในการผสมได้แก่ เวลา ความเร็วของโรเตอร์ และอุณหภูมิที่ใช้ในการผสมที่มีต่อโครงสร้างสัณฐานและ สมบัติของยางคู่ผสม จากการศึกษาพบว่าค่าการทนน้ำมันและความร้อนให้ค่าที่สอดคล้อง กับผลของโครงสร้างสัณฐาน ซึ่งบ่งชี้ได้ว่าค่าการทนต่อน้ำมันและความร้อนสามารถควบคุม โดยขนาดวัฏภาคของยางธรรมชาติ กล่าวคือขนาดของวัฏภาคที่มีขนาดเล็กจะให้คุณสมบัติ การทนต่อน้ำมันและความร้อนสูง ในการศึกษาส่วนที่สาม เป็นการศึกษาผลของสารช่วยผสมได้แก่ EPDM-g-MA ต่อสมบัติ และโครงสร้างสัณฐานของยางคู่ผสม พบว่าขนาดวัฏภาคของยางธรรมชาติในระบบที่เติมสาร ช่วยผสมจะมีขนาดเล็กกว่าระบบที่ไม่ได้เติมสารช่วยผสม นอกจากนั้นการเติมสารช่วยผสม ยังช่วยปรับปรุงคุณสมบัติเชิงกล การทนต่อความร้อนและน้ำมันให้สูงขึ้น ซึ่งสามารถ อธิบายโดยขนาดของวัฏภาคในยางคู่ผสม ในส่วนสุดท้าย เป็นการศึกษาผลของสารป้องกันการเสื่อมสภาพกลุ่มฟีนอลิค ได้แก่ 22 CP 46 ต่อโครงสร้างสัณฐานและสมบัติของยางคู่ผสมระหว่างยางพอลิเอทธิลีนคลอริเนต และยางธรรมชาติ พบว่าการเติมสารป้องกันการเสื่อมสภาพจะช่วยยับยั้งการเสื่อมสภาพ โดยความร้อนของยางธรรมชาติเป็นผลทำให้ช่วยปรับปรุงสมบัติเชิงกลในยางคู่ผสมได้ นอกจากนี้ยังพบว่าเมื่อเติมสารป้องกันการเสื่อมสภาพ ค่าการทนน้ำมันและความร้อน จะสูงขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับผลของโครงสร้างสัณฐาน ดังนั้นสามารถสรุปได้ว่า ขนาดของ วัฏภาคในโครงสร้างสัณฐานจะเป็นตัวควบคุมสมบัติด้านการทนต่อน้ำมันและการทนต่อความร้อน ของยางผสม คือขนาดของวัฏภาคที่มีขนาดเล็กจะให้ค่าการทนน้ำมันและความร้อนที่สูง |
| บรรณานุกรม | : |
จันทกานต์ ก๊วยสมบูรณ์ . (2545). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างสัณฐาน การทนต่อน้ำมัน การทนต่อการเสื่อมสภาพ และสมบัติเชิงกลของระบบพอลิเมอร์ผสมระหว่างยางพอลิเอทธิลีนคลอริเนตและยางธรรมชาติ.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. จันทกานต์ ก๊วยสมบูรณ์ . 2545. "การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างสัณฐาน การทนต่อน้ำมัน การทนต่อการเสื่อมสภาพ และสมบัติเชิงกลของระบบพอลิเมอร์ผสมระหว่างยางพอลิเอทธิลีนคลอริเนตและยางธรรมชาติ".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. จันทกานต์ ก๊วยสมบูรณ์ . "การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างสัณฐาน การทนต่อน้ำมัน การทนต่อการเสื่อมสภาพ และสมบัติเชิงกลของระบบพอลิเมอร์ผสมระหว่างยางพอลิเอทธิลีนคลอริเนตและยางธรรมชาติ."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2545. Print. จันทกานต์ ก๊วยสมบูรณ์ . การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างสัณฐาน การทนต่อน้ำมัน การทนต่อการเสื่อมสภาพ และสมบัติเชิงกลของระบบพอลิเมอร์ผสมระหว่างยางพอลิเอทธิลีนคลอริเนตและยางธรรมชาติ. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2545.
|
