การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของคนพิการทางการ เคลื่อนไหวเกี่ยวกับปัญหาในการเดินทางในเขตกรุงเทพมหานคร พร้อมทั้งเพื่อศึกษาตัวแปร ที่มีความสัมพันธ์ต่อการเลือกวิธีเดินทางของคนพิการทางการเคลื่อนไหวรวมถึงหาแนวทาง แก้ไขปัญหา โดยการใช้แบบสำรวจถามคนพิการด้านร่างกายและการเคลื่อนไหวที่อยู่อาศัย ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 300 คน เก็บข้อมูลระหว่างเดือน พ.ย. 2544 ถึง ม.ค. 2545 ~bผลการศึกษาวิจัย~b จากการศึกษาพบว่าปัญหาด้านสิ่งอำนวยความสะดวก สิ่งที่เป็นปัญหามากที่สุดคือ ปัญหาเรื่องไม่มีที่จอดรถสำหรับคนพิการ และสถานที่ที่จะไปไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก สำหรับคนพิการ ปัญหาจากการใช้บริการขนส่งสาธารณะ ที่พบมากจากการโดยสารรถโดยสาร ประจำทางคือ รถแน่นยืนเบียดคนไม่ไหว และรถวีลแชร์ขึ้นไม่ได้ จากรถแท็กซี่ที่พบมากคือ คนขับรถไม่ให้ความช่วยเหลือ และค่าบริการแพง ส่วนปัญหาจากการใช้รถไฟฟ้าคือ ไม่มี ลิฟต์ขึ้นทุกสถานี ทำให้คนพิการไม่สามารถขึ้นไปใช้บริการได้ ปัญหาจากการใช้รถยนต์ ส่วนตัวคือ ราคาแพงและค่าบำรุงรักษาสูง ปัยหาจากการใช้กายอุปกรณ์หรือเครื่องช่วยเดิน ไม่สามารถใช้รถวีลแชร์ได้ในทุกที่ที่ไป และอุปกรณ์ที่ใช้เกะกะเวลาขึ้นรถโดยสารประจำทาง ปัญหาจากกฎหมายและการนำไปใช้ คือรัฐบาลไม่เข้มงวดจริงจังในการปรับปรุงสิ่งอำนวย ความสะดวกสำหรับคนพิการ และปัญหาเรื่องยังไม่มีการออกใบอนุญาตขับรถอย่างถูกกฎหมาย ให้กับคนพิการที่ใช้รถดัดแปลง ปัญหาจากบุคคลในครอบครัวหรือบุคคลใกล้ชิดเห็นว่า คนพิการควรอยู่กับบ้าน ไม่พาออกไปไหน และปัญหาเรื่องรายได้ไม่พอกับค่าใช้จ่าย ในการเดินทาง และพบว่าผู้พิการต้องการให้รัฐบาลช่วยเหลือทั้งในเรื่องออกเป็นกฎหมาย และ จัดทำสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการ เพื่อให้ใช้บริการต่างๆ ร่วมกับคนทั่วไปได้