การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาความเหมาะสมของการขนส่งด้วย รถจักรยานยนต์รับจ้างแบบผู้ชายขนาด 150 ซีซี. และรถจักรยานยนต์รับจ้างแบบ ผู้หญิง 110 ซีซี. ที่มีสถานี (คิว) ตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดินและทางหลวงชนบท โดยศึกษาถึงความพึงพอใจของผู้ขับขี่ให้บริการและผู้ใช้บริการ ลักษณะทางกายภาพ ของรถจักรยานยนต์ทั้งสองแบบ ระยะเวลาการเปลี่ยนอะไหล่ ส่วนควบเครื่อง อุปกรณ์ของรถ การสิ้นเปลืองน้ำมันเชื้อเพลิง และมลพิษทางเสียงของรถจักรยานยนต์ รับจ้างทั้งสองแบบ โดยใช้แบบสอบถาม/สัมภาษณ์ผู้ขับขี่ให้บริการจำนวน 70 คน ผู้ใช้บริการจำนวน 140 คน และรถจักรยานยนต์ที่เป็นกลุ่มตัวอย่างจำนวน 70 คัน ผลการศึกษา ผู้ขับขี่ให้บริการและผู้ใช้บริการรถจักรยานยนต์รับจ้างทั้งสอง แบบที่มีสถานี (คิว) ตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดินและทางหลวงชนบท พบว่า ผู้ขับขี่ ให้บริการทั้งหมดเป็นเพศชาย ส่วนใหญ่มีสถาภาพสมรสมีการศึกษาระดับประถมศึกษา มากที่สุด มีรายได้เฉลี่ย 200 บาทต่อวัน สำหรับผู้ขับขี่ตลอดวัน สำหรับผู้ใช้บริการ พบว่า เป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย ผู้ที่มีสถานภาพโสดใช้บริการมากที่สุด วัตถุ ประสงค์การเดินทางส่วนใหญ่เดินทางไปยังสถานศึกษา รองลงมาเดินทางกลับบ้าน ด้านความพึงพอใจ พบว่า ผู้ขับขี่ให้บริการและผู้ใช้บริการส่วนใหญ่มีความ พึงพอใจรถจักรยานยนต์รับจ้างแบบผู้หญิงมากกว่าแบบผู้ชาย เหตุผลของผู้ขับขี่ที่ ให้บริการเพราะประหยัดน้ำมัน และมีความคล่องตัวในสภาพที่มีการจราจรแออัด สำหรับผู้ใช้บริการให้เหตุผลว่า ขึ้นลงง่าย นั่งสบาย และมีความปลอดภัยมากกว่า รถจักรยานยนต์รับจ้างแบบผู้ชาย ด้านลักษณะทางกายภาพของรถจักรยานยนต์ พบว่า รถจักรยานยนต์ รับจ้างแบบผู้ชายนั้นมีโครงสร้างและขนาดกำลังเครื่องยนต์มากกว่า อายุการใช้งาน ของอะไหล่ส่วนควบคุมและเครื่องอุปกรณ์มีการใช้งานนานกว่ามีอัตราการสิ้นเปลือง น้ำมันเชื้อเพลิงมากกว่ารถจักรยานยนต์รับจ้างแบบผู้หญิง แต่ไม่เป็นที่พึงพอใจ ของผู้ใช้บริการเพราะมีความสูง ทำให้ขึ้นลงค่อนข้างลำบาก และการนั่งก็ลำบาก เพราะเบาะรถแบบผู้ชายลาดเอียงเทไปด้านหน้า ด้านสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับมลพิษทางเสียง พบว่า รถจักรยานยนต์รับจ้าง ทั้งสองแบบมีค่าเฉลี่ยความดังของเสียงค่อนข้างสูง เป็นอันตรายต่อสุขภาพ แต่ เมื่อเทียบกับค่ามาตรฐานของกรมควบคุมมลพิษ กระทรวงวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม พบว่า อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน คือ ไม่เกิน 100 เดซิเบล เอ ข้อเสนอแนะจากการศึกษาครั้งนี้ ควรออกกฎหมายกำหนดให้รถจักรยานยนต์ รับจ้างเป็นรถรับจ้างสาธารณะที่ถูกกฎหมาย เพื่อจะได้ควบคุมและจัดการได้ตาม กฎหมายพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ให้อยู่ในระเบียบ เพื่อจะได้ กำหนดแบบ ขนาด กำลัง ของรถที่สามารถนำมาใช้เป็นรถจักรยานยนต์รับจ้าง เพื่อความปลอดภัย และเพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ผู้ใช้บริการ ตลอดจนภาครัฐใน การจัดเก็บภาษีจากป้ายและการเก็บภาษีรายได้ส่วนบุคคลจากผู้ขับขี่