การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการพัฒนา ทักษะชีวิตโดยการมีส่วนร่วมของผู้ปกครองและครู เพื่อป้องกันการเสพยาบ้า ในนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จังหวัดสงขลา ตัวอย่างในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 1 จำนวน 83 คน แบ่งออกเป็นกลุ่มทดลอง 41 คน และกลุ่มเปรียบเทียบ 42 คน กลุ่มทดลองจะได้รับการพัฒนาทักษะชีวิตโดยใช้การมีส่วนร่วมของผู้ปกครองและครูในการ วิเคราะห์ปัญหายาเสพติดและแนวทางการแก้ไขปัญหา, การวางแผนการพัฒนาทักษะชีวิต, การดำเนินการพัฒนาทักษะชีวิตให้แก่นักเรียน โดยครูและผู้วิจัยได้จัดกิจกรรมการพัฒนา ทักษะชีวิตโดยใช้กระบวนการการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม ร่วมกับกิจกรรมการทบทวนทักษะชีวิต จำนวน 2 ครั้ง ในขณะที่ผู้ปกครองปฏิบัติบทบาทเพื่อส่งเสริมทักษะชีวิตให้แก่นักเรียน ที่บ้าน อันได้แก่ การคิดอย่างมีวิจารณญาณในสถานการณ์ยาบ้า ทักษะการตัดสินใจและ แก้ไขปัญหาเพื่อป้องกันการเสพยาบ้า ทักษะการเห็นคุณค่าในตนเอง ทักษะปฏิเสธและการ ต่อรอง และทักษะการจัดการกับอารมณ์, และการประเมินผลการใช้ทักษะชีวิตของนักเรียน รวมเวลาดำเนินการวิจัย 13 สัปดาห์ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามก่อนและหลังการทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์และอภิปราย วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ด้วยสถิติค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าความถี่และร้อยละ สถิติ independent t-test และ paired t-test ผลการศึกษาพบว่าภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยทักษะชีวิตทั้ง 5 ด้าน รวมทั้งพฤติกรรมการป้องกันการเสพยาบ้าสูงกว่าก่อนการทดลอง และสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จึงขอเสนอแนะว่ากระบวนการพัฒนาทักษะชีวิตในรูปแบบดังกล่าวนี้ ควรพิจารณานำไปประยุกต์ใช้กับวัยรุ่นกลุ่มอื่นๆ ต่อไป โดยปรับเนื้อหาให้มีความเหมาะสม กับสภาพปัญหาของกลุ่มเป้าหมาย