การศึกษาในครั้งนี้ได้พัฒนาการใช้หยดเลือดแห้ง เพื่อตรวจวินิจฉัยและติดตาม ผลการรักษาในผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวี โดยใช้เลือดที่มีอีดีทีเอเป็นสารกันเลือดแข็ง จากตัวอย่างตรวจจำนวน 4 กลุ่ม โดยเริ่มเก็บตัวอย่างตรวจตั้งแต่เดือนมีนาคม 2542 ถึง เดือนกุมภาพันธ์ 2545 จากสถาบันบำราศนราดูร เลือดจากผู้ป่วยที่ติดเชื้อจำนวน 50 รายและเลือดจากคนปกติจำนวน 30 รายได้ถูกหยดลงบนกระดาษซับเลือดชนิด S&S IsoCode และ Whatman แล้วจึงนำไปสกัดดีเอ็นเอ เพื่อตรวจหาโพรไวรัลดีเอ็นเอของเชื้อ เอชไอวีโดยใช้วิธีพีซีอาร์ ผลที่ได้จะถูกเปรียบเทียบกับวิธีการตรวจจากเลือดปกติ จากการศึกษาพบว่าปริมาณดีเอ็นเอที่สกัดได้จากกระดาษ Whatman และกระดาษ S&S IsoCode มีค่าไม่แตกต่างกัน (~iP~i=0.512) ซึ่งอยู่ในช่วง 218.9(+,ฑ)46.84 และ 225.63(+,ฑ)88.33 ตามลำดับ และมีความไวในการตรวจด้วยวิธีพีซีอาร์จากกระดาษ 2 ชนิดนี้เป็นร้อยละ 94 และ 89.4 ตามลำดับ โดยมีค่าความจำเพาะเท่ากันเป็นร้อยละ 100 นอกจากนี้การสกัดดีเอ็นเอด้วยวิธีนี้ได้นำมาใช้ตรวจวินิจฉัยการติดเชื้อเอชไอวี ในทารกที่คลอดจากมารดาติดเชื้อจำนวน 40 ราย และตัวอย่างตรวจจากหญิงตั้งครรภ์ที่ ติดเชื้อ พบว่าค่าความไวและความจำเพาะเป็นร้อยละ 93.3 และ 100 ตามลำดับ ได้เก็บตัวอย่างตรวจหยดเลือดแห้งจากหญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อเอชไอวี จำนวน 30 ราย และจากทารกที่คลอดจากมารดาติดเชื้อจำนวน 40 ราย ซึ่งได้เข้าร่วมโครงการ ศึกษาวิจัยการถ่ายทอดการติดเชื้อจากมารดาสู่ทารกในระหว่างคลอดที่สถาบันบำราศนราดูร รวมทั้งตัวอย่างตรวจจากผู้ใหญ่ที่ติดเชื้อจำนวน 29 ราย ได้ทำการทดสอบการสกัดอาร์เอ็นเอ ด้วยวิธีของบูม (Booms extraction) และตรวจด้วยหลักการ Nucleic Acid Sequence Based Amplification (NASBA) จากกระดาษซับเลือดชนิด Whatman และ S&S No. 903 พบว่ามีค่าความไวและความจำเพาะเป็นร้อยละ 89.7 และ 97.5 ตามลำดับ การตรวจหา ปริมาณเอชไอวีอาร์เอ็นเอในกระดาษซับเลือดและในพลาสมาพบว่ามีค่าความสัมพันธ์เป็น 0.817 (R(2) = 0.667, ~iP~i<0.05) นอกจากนี้การตรวจหาพี 24 แอนติเจนจากตัวอย่าง หยดเลือดแห้งได้ทำการหาค่าต่ำสุดและค่าสูงสุดของกราฟมาตรฐานพบว่ามีค่าเป็น 0.5 pg/ml หรือ 500 fg/ml และมากกว่า 10 pg/ml ตามลำดับ จากการศึกษาในครั้งนี้พบว่าตัวอย่างตรวจจากหยดเลือดแห้งสามารถนำมาใช้ในการ ตรวจวินิจฉัยและติดตามผลการรักษาในผู้ติดเชื้อเอชไอวีได้ ซึ่งเป็นวิธีที่มีความไว และประหยัดในการตรวจสำหรับกลุ่มตัวอย่างจำนวนมาก และการตรวจด้วยวิธีพีซีอาร์เป็น วิธีที่มีประโยชน์ในทางคลินิกและการศึกษาทางระบาดวิทยาของเชื้อเอชไอวี เพราะว่า ใช้ปริมาณตัวอย่างตรวจน้อย มีความปลอดภัยและสะดวกในการเก็บรักษาร่วมทั้งการขนส่ง ซึ่งเหมาะสำหรับประเทศที่กำลังพัฒนาหรือพื้นที่ที่ห่างไกล เนื่องจากในการเก็บตัวอย่าง ตรวจและการขนส่งทำได้ยาก