อาร์เทอร์มิสซินิเป็นสารที่ใช้เป็นยาในการต้านเชื้อมาลาเรีย ฤทธิ์ในการต้าน เชื้อของยาตัวนี้เกิดขึ้นจากอันตรกิริยาของบริเวณที่เป็นเอ็นโดเพอร์ออกไซด์กับฮีม ซึ่งสามารถใช้เครื่องอัลตราไวโลเลต-วิซิเบิลสเปกโตรโฟโตมิเตอร์ในการติดตามการ เกิดสารประกอบเชิงซ้อนของ ferroprotoporphyrin IX กับอาร์เทอร์มิสซินินและ อนุพันธุ์ของอาร์เทอร์มิสซินิน ปฏิกิริยาของ ferroprotoporphyrin IX ซึ่งอยู่ในรูปของรีดิวซ์ฮีมินใน 2 เปอร์เซ็นต์โซเดียมโดเดคซิลซัลเฟตและ 10 เปอร์เซ็นต์เมทานอลใน 200 มิลลิโมลาร์ ฟอสเฟตบัฟเฟอร์ พีเอช 7.2 จะเกิดเป็นสารประกอบเชิงซ้อนตัวกลางอย่างรวดเร็ว หลังจาก เติมอาร์เทอร์มิสซินินลงไปในสารละลายของ ferroprotoporphyrin IX จะเกิดสารประกอบ เชิงซ้อนตัวกลางสามารถตรวจวัดค่าการดูดกลืนแสงที่ความยาวคลื่น 470 นาโนเมตร ปริมาณ สารสัมพันธ์ของการเกิดสารประกอบเชิงซ้อนระหว่างฮีมกับยาจากอาร์เทอร์มิสซินินหรือ อาร์เทอร์มิสซิทีน คือ 1 ต่อ 2 แต่ถ้ายาจากไดไฮโดรอาร์เทอร์มิสซินิน อาร์ทีมีเธอร์ และอาร์ทีเธอร์ จะมีอัตราส่วนเป็น 1 ต่อ 1 การหาค่าคงที่ของการเกิดสารเชิงซ้อน และค่าสภาพการดูดกลืนโมลาร์ (molar absortivity) ในระบบของการเกิดสารเชิงซ้อน ที่มีอัตราส่วนเป็น 1 ต่อ 1 โดยใช้วิธี ฟิตติง ของเส้นโค้ง (nonlinear curve fitting) ของ จอบเคิร์ฟ (Jobs curve) จะได้ค่าคงที่ของการเกิดสารประกอบเชิงซ้อน ระหว่าง ferroprotoporphyrin IX กับ ไอไฮโดรอาร์เทอร์มิสซินิน อาร์ทีมีเธอร์ และ อาร์ทีเธอร์ คือ 1.5(+,ฑ)0.3, 5.0(+,ฑ)1.5 และ 2.0(+,ฑ)0.33X10(3) ต่อโมลาร์ ตามลำดับ และค่าสภาพการดูดกลืน โมลาร์ (Molar absortivity) เป็น 1.7(+,ฑ)0.1, 0.9(+,ฑ)0.4 และ 1.2(+,ฑ)0.1X10(5) ต่อโมลาร์ต่อเซนติเมตร ตามลำดับ ทั้งนี้ผลิตภัณฑ์หลักจากปฏิกิริยาของสารเชิงซ้อน อาร์เทอร์มิสซินิน คือ ดีออกซีอาร์เทอร์มิสซินิน และ ไดไฮโดรอาร์เทอร์มิสซินิน คือ ดีออกซีไดไฮโดรอาร์เทอร์มิสซินิน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์ของ เอกซเรย์ คริสตัลโลกราฟฟิก, ไฮโดรเจน-1 และคาร์บอน-13 นิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์เพื่อหาโครงสร้างของสาร ที่เกิดขึ้น