การศึกษานี้มีจุดประสงค์เพื่อประเมินผลทางคลินิกและทางจุลชีววิทยาของการ ใช้เจลเปลือกมังคุดเสริมการรักษาโรคปริทันต์อักเสบแบบอนุรักษ์ ผู้ป่วย 31 คน มีร่องลึกปริทันต์บริเวณด้านประชิดอย่างน้อย 4 ตำแหน่งบนฟักรากเดียว คัดเลือก 2 ตำแหน่งที่มีความลึกของร่องลึกปริทันต์ 5-6 มิลลิเมตร และอีก 2 ตำแหน่งที่มี ความลึกของร่องลึกปริทันต์ 7-9 มิลลิเมตรเพื่อเป็นตำแหน่งทดลอง ส่วนตำแหน่งอื่น ได้รับการรักษาพื้นฐานโดยการขูดหินน้ำลายและเกลารากฟันตามปกติ แบ่งผู้ป่วยออกเป็น 2 กลุ่มแบบสุ่ม โดยกลุ่มควบคุมคือ กลุ่มที่ได้รับการขูดหินน้ำลายและเกลารากฟัน แต่เพียงอย่างเดียว ส่วนกลุ่มทดลองคือกลุ่มที่ได้รับการขูดหินน้ำลายและเกลารากฟัน ร่วมกับเจลเปลือกมังคุดที่ตำแหน่งทดลอง ค่าตัวแปรทางคลินิกประกอบด้วยความลึกของ ร่องลึกปริทันต์, ระดับการยึดเกาะของอวัยวะปริทันต์, ดัชนีการมีเลือดออก, ดัชนี เหงือกอักเสบ และ ดัชนีคราบจุลินทรีย์ ส่วนผลทางจุลชีววิทยาประกอบด้วย การตรวจ รูปร่าง และ การเคลื่อนที่ของจุลินทรีย์ โดยวัดค่าตัวแปรทั้งหมดที่ 0, 1 และ 3 เดือน ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มควบคุม และ กลุ่มทดลองให้ผลทางคลินิก และ ทางจุลชีววิทยาที่ 1 และ 3 เดือน ต่างจากค่าก่อนการทดลองในทิศทางที่ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มพบว่า ผลทางคลินิก กลุ่มทดลองให้ค่าเฉลี่ยการลดลง ของความลึกของร่องลึกปริทันต์, การทดลองของดัชนีการมีเลือดออก และการลดลงของดัชนี เหงือกอักเสบมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 3 เดือน โดยเฉพาะการลดลง ของความลึกของร่องลึกปริทันต์ซึ่งจะเห็นผลได้ชัดเจนในกลุ่มร่องลึกปริทันต์เริ่มต้น 7-9 มิลลิเมตร ส่วนผลทางจุลชีววิทยาเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มพบว่า ไม่มีความ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ยกเว้นกลุ่มทดลองให้ค่าเฉลี่ยร้อยละของเชื้อ รูปทรงกลมมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 1 และ 3 เดือน โดยสรุปคือ เจลเปลือกมังคุดมีส่วนเสริมการขูดหินน้ำลายและเกลารากฟันในการรักษาโรคปริทันต์ อักเสบแบบเรื้อรัง อย่างไรก็ตามควรมีการศึกษาถึงกลไกในการช่วยส่งเสริมการรักษา โรคปริทันต์ของสารสกัดจากเปลือกมังคุดต่อไป