พัฒนาการในวัยทารกเป็นระยะที่มีการเรียนรู้มากที่สุดของชีวิต หากบิดามารดามี ความรู้ที่ถูกต้องเกี่ยวกับพัฒนาการและการส่งเสริมพัฒนาการเด็ก และมีการปฏิบัติต่อ บุตรอย่างถูกต้องจะทำให้บุตรมีพัฒนาการที่เหมาะสม การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลการส่งเสริมพัฒนาการทารก ต่อความรู้พัฒนาการและการส่งเสริมพัฒนาการ ทารก ความสามารถตนเอง และพฤติกรรมของบิดามารดาในการส่งเสริมพัฒนาการบุตร กลุ่มตัวอย่างเป็นบิดามารดาที่มีบุตรคนแรกอายุ 1 เดือน ถึง 12 เดือน ทำการสุ่มโดยการ จับฉลากได้โรงพยาบาลบางคล้าเป็นกลุ่มทดลองและโรงพยาบาลแปลงยาวเป็นกลุ่มควบคุม สุ่มโดยการจับฉลาก กลุ่มละ 32 คู่ กลุ่มทดลองได้รับการเสริมความรู้เกี่ยวกับพัฒนาการ ทารกและวิธีการส่งเสริมพัฒนาการทารกที่เหมาะสมกับลักษณะพื้นฐานอารมณ์ของทารกและ ความสามารถตนเองของบิดามารดาแบบรายกลุ่ม 2 ครั้ง และเยี่ยมบ้าน 1 ครั้ง กลุ่มควบคุม ได้รับบริการตามปกติ รวบรวมข้อมูลก่อนและหลังการทดลอง โดยใช้แบบสัมภาษณ์ความรู้ เรื่องพัฒนาการและการส่งเสริมพัฒนาการเด็ก 1-12 เดือน แบบสัมภาษณ์ความสามารถตนเอง ของบิดามารดาในการส่งเสริมพัฒนาการเด็ก และพฤติกรรมของบิดามารดาในการส่งเสริม พัฒนาการเด็ก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานการวิจัยด้วยสถิติ t-test และ paired t-test ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลองกลุ่มทดลองมีความรู้เรื่องพัฒนาการและการส่งเสริม พัฒนาการเด็ก ความสามารถตนเอง และพฤติกรรมของบิดามารดาในการส่งเสริมพัฒนาการ บุตรสูงกว่าก่อนการทดลอง และสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) จากผลการวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าการส่งเสริมให้บิดามารดามีความรู้เกี่ยวกับ พัฒนาการทารกและวิธีการส่งเสริมพัฒนาการตามวัย และลักษณะพื้นฐานอารมณ์ทารก การส่งเสริมความสามารถตนเองของบิดามารดาโดยประยุกต์ทฤษฎีความสามารถตนเองของ แบนดูรามีผลทำให้บิดามารดามีความรู้ ความสามารถตนเอง และพฤติกรรมในการส่งเสริม พัฒนาการบุตรในทางที่ดีขึ้น สามารถนำรูปแบบการให้ความรู้นี้ไปใช้ในคลีนิคสุขภาพเด็กดี ของโรงพยาบาลและชุมชน เพื่อให้บิดามารดาส่งเสริมพัฒนาการที่ดีของบุตร