~iBurkholderia pseudomallei~i เป็นเชื้อแบคทีเรียชนิดแกรมลบ รูปแท่ง สามารถ เคลื่อนที่ได้ และเป็นสาเหตุของโรคเมลิออยโดสิส การรักษาผู้ป่วยโรคเมลิออยโดสิสให้ หายขาดเป็นเรื่องยาก เพราะ ~iB.pseudomallei~i ดื้อต่อยาต้านจุลชีพหลายกลุ่ม รวมทั้ง คลอแรมเฟนิคอล มีหลักฐานที่พบว่า การดื้อยาในเชื้อแบคทีเรียชนิดแกรมลบ เกิดขึ้น เนื่องจากเชื้อแบคทีเรียมีการผลักดันยาต้านจุลชีพออกจากเซลล์ ซึ่งถูกทำโดยกลุ่มยีน ที่เกี่ยวข้องกับการผลักดันยาผ่านผนังเซลล์ มีรายงานที่พบระบบการผลักดันยา ซึ่งถูกทำ โดยกลุ่มยีน MexAB-OprM ใน ~iPseudomonas aeruginosa~i ที่ผลักดันยาหลายกลุ่ม รวมถึงคลอแรมเฟนิคอลด้วย โปรตีนที่เกี่ยวข้องกับการผลักดันยานี้ จะใช้แรงเคลื่อนที่ ของโปรตอนผลักดันยา ซึ่งถูกจัดอยู่ในชนิด Resistance-Nodulation-cell Division (RND) การตรวจค้นยีนที่เกี่ยวข้องกับการผลักดันยาต้านจุลชีพออกผ่านผนังเซลล์ชนิด RND ใน ~iB.pseudomallei~i ถูกทำโดยการวิเคราะห์ลำดับเบสด้วยคอมพิวเตอร์ ซึ่งใช้ลำดับเบส ของกลุ่มยีน MexAB-OprM ใน ~iP.aeruginosa~i เป็นตัวติดตามผลการศึกษาพบว่า ~iB.pseudomallei~i อาจจะมีแปดกลุ่มยีนที่เกี่ยวข้องกับการผลักดันยาออกผ่านผนังเซลล์ ชนิด RND พบว่ากลุ่มยีน AmrAB-OprA ของ ~iB.pseudomallei~i ที่ถูกตรวจค้นก่อนหน้านี้ (AF072887) อยู่ในชิ้นส่วนที่ 111 ของโครโมโซม โปรตีน amrA-amrB มี 39-49% ความเหมือนกันกับโปรตีน mexA-mexB ของ ~iP.aeruginosa~i ลำดับเบสใน ~iB.pseudomallei~i ที่มีความเหมือนมากที่สุดกับกลุ่มยีน MexAB-OprM อยู่ในชิ้นส่วนที่ 98 ของโครโมโซม ถูกวิเคราะห์กระบวนการถอดรหัสโดยใช้เทคนิคอาร์ที-พีซีอาร์ โปรตีน เหมือน mexA-mexB-oprM ที่ถูกตรวจค้นนี้มี 53-63-51% ความเหมือน และมีการจัดเรียง ของยีนคล้ายกันกับกลุ่มยีน mex-A-mexB-oprM ของ ~iP.aeruginosa~i ลำดับเบสของยีน mexA ที่ตรวจค้นนี้ถูกใช้ในการออกแบบไพรเมอร์ และพบว่าสามารถถอดรหัสได้ ซึ่งชี้ให้ เห็นว่ายีน mexA ที่ตรวจค้นใน ~iB.pseudomallei~i NF10/38 นี้ น่าจะถูกแปลรหัส เพื่อสร้างโปรตีน ~iB.pseudomallei~i ที่ดื้อต่อยาคลอแรมเฟนิคอล ถูกใช้ในการศึกษาว่า โปรตีนเหมือน MexAB-OprM ชนิด RND ที่ถูกตรวจค้นนี้มีความจำเพาะต่อการผลักดันยาคลอแรมเฟนิคอล หรือไม่ การศึกษาระดับการแสดงออกของอาร์เอ็นเอของยีนเหมือน mexA ถูกทำใน ~iB.pseudomallei~i ที่มีความไวต่อยาในระดับต่างๆ กัน โดยใช้เทคนิคอาร์ที-พีซีอาร์ ~iB.pseudomallei~i NF10/38, 244 และ 775 ถูกทดสอบความไวต่อยาคลอแรมเฟนิคอล โดยการหาความเข้มข้นน้อยที่สุดของยาที่สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย ผลการศึกษาพบว่า ~iB.pseudomallei~i NF10/38, 775 และ 244 มีระดับของการดื้อต่อยา ดังนี้คือ 8, 80, และ 215 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร, ตามลำดับ ~iB.pseudomallei~i NF10/38 ที่มีระดับของการดื้อต่อยาคลอแรมเฟนิคอล 8 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ถูกทำให้ดื้อยามากขึ้น โดยที่ค่าความเข้มข้นน้อยที่สุดของยา เพิ่มขึ้นจาก 8, 16, 24, และ 32 ไมโครกรัมต่อ มิลลิลิตร และสี่ระดับของการดื้อต่อยานี้ ถูกใช้ในการศึกษา ผลการศึกษาพบว่า ระดับการ แสดงออกของอาร์เอ็นเอของยีน mexA ที่ถูกตรวจค้นนี้ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ในกลุ่มของเชื้อที่มีระดับความไวของยาที่แตกต่างกันทั้งหมด เป็นการชี้แนะว่าในการดื้อ ต่อยาคลอแรมเฟนิคอลของ ~iB.pseudomallei~i 244, 775 และ NF10/38 ที่ถูกเหนี่ยวนำ ให้ดื้อยามากขึ้น เป็นความเกี่ยวข้องที่จำเพาะกับกลุ่มยีนอื่นที่ผลักดันยาออกผ่านผนัง เซลล์ที่ไม่ใช่กลุ่มยีนเหมือน MexAB-OprM ที่ถูกตรวจค้นนี้ หรือเป็นความเกี่ยวข้อง กับการใช้กลไกอื่นในการดื้อต่อยา