| ชื่อเรื่อง | : | ศักยภาพของประชาชนท้องถิ่นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษา : บ้านร่องกล้า อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก |
| นักวิจัย | : | ธนวัฒน์ ขวัญบุญ |
| คำค้น | : | KNOWLEDGE , ATTITUDE , PARTICIPATION , ECOTOURISM , POTENTIALITY , LOCAL PEOPLE , MANAGEMENT |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2545 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=46383 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับศักยภาพของประชาชนท้องถิ่น ด้านการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้, ทัศนคติและการมี ส่วนร่วมกับระดับศักยภาพของประชาชนท้องถิ่นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ รวมทั้งแนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยชุมชนของหมู่บ้านร่องกล้า โดยใช้ แบบสอบถาม (structured questionnaire) สัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 70 ครัวเรือน และสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้นำชุมชนและผู้เกี่ยวข้อง จำนวน 7 คน ประมวลผลข้อมูลเชิงปริมาณ ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปสำหรับการวิจัยทางสถิติศาสตร์ (SPSS for windows) สถิติที่ใช้ ในการศึกษาได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสูงสุด ค่าต่ำสุด การวิเคราะห์ค่าความสัมพันธ์ของเพียร์สัน (PEARSON) และการ วิเคราะห์ถดถอยพหุคูณเชิงเส้นตรง การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ โดยวิธีอธิบาย รายละเอียด (descriptive) ผลการศึกษาพบว่า ศักยภาพของประชาชนท้องถิ่นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ อยู่ในระดับต่ำ (38.57%) โดยที่ความรู้ด้านทรัพยากรการท่องเที่ยวในท้องถิ่น ความรู้ ด้านการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและความรู้ด้านการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและคุณภาพสิ่ง แวดล้อมอยู่ในระดับปานกลาง (52.86%) ส่วนทัศนคติด้านการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอยู่ใน ระดับปานกลาง (47.14%) และระดับการมีส่วนร่วมในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ อยู่ในระดับต่ำ (38.57%) แต่ระดับการมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและคุณภาพ สิ่งแวดล้อมอยู่ในระดับปานกลาง (38.57%) ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของเพียร์สัน (PEARSON) พบว่า ความรู้ ทัศนคติและระดับการมีส่วนร่วมกับระดับศักยภาพของประชาชน ท้องถิ่นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ 0.01 จากการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณเชิงเส้นตรง พบว่าปัจจัยที่มีผล ต่อระดับศักยภาพของประชาชนท้องถิ่นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ 0.01 ได้แก่ ทัศนคติและระดับการมีส่วนร่วม ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัยครั้งนี้ คือ หากต้องการให้มีการจัดการการท่องเที่ยว เชิงนิเวศ ควรส่งเสริมให้มีการมีส่วนร่วมในด้านต่างๆ เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทักษะทางด้านการจัดการ นอกจากนี้ หน่วยงานรัฐยังควรมีนโยบายในการจัดการพื้นที่ อย่างชัดเจน อีกทั้งยังควรแจ้งให้ประชาชนท้องถิ่นทราบอย่างแน่นอน เพื่อให้ประชาชน ได้รับทราบปัญหาที่คาดว่าจะเกิดขึ้น และเตรียมพร้อมในการแก้ไขปัญหาที่อาจจะเกิด ความขัดแย้งได้ |
| บรรณานุกรม | : |
ธนวัฒน์ ขวัญบุญ . (2545). ศักยภาพของประชาชนท้องถิ่นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษา : บ้านร่องกล้า อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ธนวัฒน์ ขวัญบุญ . 2545. "ศักยภาพของประชาชนท้องถิ่นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษา : บ้านร่องกล้า อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ธนวัฒน์ ขวัญบุญ . "ศักยภาพของประชาชนท้องถิ่นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษา : บ้านร่องกล้า อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2545. Print. ธนวัฒน์ ขวัญบุญ . ศักยภาพของประชาชนท้องถิ่นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษา : บ้านร่องกล้า อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2545.
|
