งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการใช้หลักสูตรการสอนวิชาดนตรีศึกษา ในรายวิชาดนตรีและนาฏศิลป์ กลุ่มสร้างเสริมลักษณะนิสัย โรงเรียนประถมศึกษา ในสังกัด สำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด รวม 6 ด้าน คือ ด้านหลักสูตรและเนื้อหา ด้านบุคลากร ด้านการวางแผนและการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน ด้านสื่อการสอน และด้าน ค่านิยมและเจตคติ ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ หัวหน้าสถานศึกษา และครูผู้สอน ในโรงเรียนประถมศึกษา ในสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดร้อยเอ็ด จำนวน 793 โรงเรียน กลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 522 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม แบ่งเป็น 2 ตอน คือ ตอนที่ 1 สอบถามเกี่ยวกับสถานภาพของผู้ตอบแบบสอบถาม ตอนที่ 2 แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบซี (Z-test) การวิเคราะห์ ความแปรปรวนแบบทางเดียว (ANOVA) และการทดสอบของเชฟเฟ ผลการวิจัย พบว่า หัวหน้าสถานศึกษาและครูผู้สอนส่วนใหญ่มีทรรศนะต่อสภาพการใช้ หลักสูตรอยู่ในระดับปานกลาง ด้านบุคลากรและด้านสื่อการสอนที่มีการปฏิบัติอยู่ใน ระดับน้อย ส่วนด้านค่านิยมและเจตคติมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก ซึ่งไม่ตรงกับ สมมติฐานที่ตั้งไว้ว่า ส่วนใหญ่มีการปฏิบัติอยู่ในระดับน้อย ส่วนประเด็นปัญหาการใช้ หลักสูตร พบว่า ส่วนใหญ่มีปัญหาอยู่ในระดับปานกลาง มีเพียงด้านบุคลากรและด้านสื่อ การสอนที่มีปัญหาอยู่ในระดับมาก ซึ่งไม่ตรงกับสมมติฐานที่ตั้งไว้ว่าส่วนใหญ่มีปัญหา อยู่ในระดับมาก ทั้งนี้น่าจะเป็นเพราะโรงเรียนขาดบุคลากรและสื่อการสอนด้านดนตรี จากการเปรียบเทียบพบว่า หัวหน้าสถานศึกษาและครูผู้สอนส่วนใหญ่มีทรรศนะต่อการใช้ หลักสูตรแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อจำแนกตามประสบการณ์การสอนและ ตามขนาดโรงเรียน พบว่า ส่วนใหญ่มีทรรศนะแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยทางสถิติ ซึ่งตรงกับ สมมติฐานที่ผู้วิจัยได้ตั้งไว้