การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาถึงภาวะการมีงานทำและไม่มีงานทำ 2) ศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะการมีงานทำและไม่มีงานทำของพนักงาน บมจ.กรุงเทพฯ พาณิชยการภายหลังถูกออกจากงาน จำนวน 170 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ประกอบด้วย ข้อคำถามเกี่ยวกับลักษณะทั่วไปของพนักงานกลุ่มตัวอย่าง ระดับการศึกษา สาขา วิชาที่สำเร็จการศึกษา จำนวนหน่วยงานที่สมัครงาน ระยะเวลาที่ว่างงาน การตรงกับสาขาวิชา ที่สำเร็จการศึกษา และแหล่งข้อมูลในการหางาน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพรรณนา ในรูปตารางแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่ามัชฌิม เลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) พนักงาน บมจ.กรุงเทพฯ พาณิชย์การ ส่วนใหญ่มีภาวะการมีงานทำ 2) ตัวแปรที่สัมพันธ์กับการมีงานทำของพนักงานกลุ่มตัวอย่าง คือ จำนวนหน่วยงานที่สมัครงาน งานที่ประสงค์จะทำภายหลังถูกเลิกจ้าง สาขาวิชาที่จบการศึกษา ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้ พบว่า ภายหลังถูกเลิกจ้าง พนักงานกลุ่มตัวอย่างยัง คงได้งานทำเป็นพนักงานบริษัทเอกชน และมีพนักงานกลุ่มตัวอย่างส่วนหนึ่ง หันไปประกอบธุรกิจ ส่วนตัวมากขึ้น ดังนั้น ควรส่งเสริมให้ความรู้และทักษะเกี่ยวกับการประกอบธุรกิจ หรืออาชีพ อิสระให้มากขึ้น เพื่อเป็นทางเลือกในการมีงานทำในภาวะวิกฤตเศรษฐกิจ