การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยายเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัย ส่วนบุคคล การรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรคของการออกกำลังกาย และพฤติกรรมการออก กำลังกายของมารดาหลังคลอด และศึกษาอำนาจการทำนายพฤติกรรมการออกกำลังกายของมารดา หลังคลอด ภายใต้กรอบทฤษฎีการส่งเสริมสุขภาพของเพนเดอร์ กลุ่มตัวอย่างคือมารดาหลังคลอด 4-6 สัปดาห์ ซึ่งมารับบริการที่โรงพยาบาลรามาธิบดี ระหว่างเดือนพฤษภาคม ถึง สิงหาคม 2545 จำนวน 200 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามจำนวน 4 ชุด คือ แบบสอบถาม ปัจจัยส่วนบุคคล พฤติกรรมการออกกำลังกาย การรับรู้ประโยชน์ของการออกกำลังกาย และ การรับรู้อุปสรรคของการออกกำลังกาย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/FW Version 10 ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้ประโยชน์ของการออกกำลังกายใน ระดับปานกลาง การรับรู้อุปสรรคของการออกกำลังกายและพฤติกรรมการออกกำลังกายอยู่ใน ระดับต่ำ การศึกษา รายได้ การรับรู้ประโยชน์ของการออกกำลังกายและการรับรู้อุปสรรค ของการออกกำลังกาย มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการออกกำลังกายของมารดาหลังคลอดอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ การรับรู้ประโยชน์ของการออกกำลังกาย และการศึกษาร่วมกันอธิบาย ความแปรปรวนของพฤติกรรมการออกกำลังกายของมารดาหลังคลอดได้ร้อยละ 19.6 อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (p<.001) ผลการวิจัยครั้งนี้เสนอแนะว่า ในการส่งเสริมพฤติกรรมการออกกำลังกายของมารดา หลังคลอด พยาบาลควรให้คำแนะนำการรับรู้ประโยชน์ และการรับรู้อุปสรรคของการออกกำลังกาย ตั้งแต่ในระยะตั้งครรภ์และเมื่อมาฝากครรภ์ครั้งต่อไปก็ให้คำแนะนำเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ ควรให้ความสนใจมารดาหลังคลอดที่มีรายได้น้อย เพราะมารดากลุ่มนี้อาจต้องทำงานหารายได้ ไม่มีเวลาที่จะออกกำลังกายอย่างเหมาะสม