การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาผลการ เตรียมคลอดในแนวของลามาซ ต่อพฤติกรรมการเผชิญความเจ็บปวดในระยะคลอด การรับรู้ประสบการณ์การคลอดและสัมพันธภาพระหว่างมารดาและทารกใน 2 ชั่วโมง แรกหลังคลอด กลุ่มตัวอย่างเป็นหญิงครรภ์แรกที่มาฝากครรภ์และคลอดที่โรงพยาบาล ลำสนธิและโรงพยาบาลชัยบาดาล จำนวน 30 รายแบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 15 รายและ กลุ่มทดลอง 15 ราย กลุ่มทดลองได้รับการเตรียมคลอดในแนวของลามาซจากผู้วิจัยตาม แผนการสอนในขณะที่อายุครรภ์ 32, 34, 36 และ 37 สัปดาห์ตามลำดับและได้รับการ ดูแลเมื่อเข้าสู่ระยะคลอดจากผู้วิจัย ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลในรูปแบบปกติจาก เจ้าหน้าที่แผนกฝากครรภ์และแผนกห้องคลอดของทั้งสองโรงพยาบาล ผู้วิจัยทำการสังเกต พฤติกรรมการเผชิญความเจ็บปวดในระยะคลอด เมื่อทารกคลอดสังเกตพฤติกรรมสัมพันธภาพ ระหว่างมารดาและทารกในระยะ 2 ชั่วโมงแรกหลังคลอด ภายหลังการคลอด 24 ชั่วโมง จึงสัมภาษณ์การรับรู้ประสบการณ์การคลอดเหมือนกันทั้ง 2 กลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลสถิติ ด้วยโปรแกรม SPSS for windows หาค่า t test ค่าความแปรปรวนและค่าความ แตกต่างของความแปรปรวนทั้ง 2 กลุ่ม ผลการวิจัยพบว่าหญิงตั้งครรภ์แรกที่ได้รับการเตรียมคลอดในแนวของลามาซมี พฤติกรรมการเผชิญความเจ็บปวดดีกว่าและมีการรับรู้ประสบการณ์การคลอดดีกว่ากลุ่ม ที่ได้รับการดูแลในรูปแบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (~ip~i<0.01 และ ~ip~i<0.05) ส่วนสัมพันธภาพระหว่างมารดาและทารกใน 2 ชั่วโมงแรกหลังคลอดพบว่ามีความแตกต่าง กันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ จากผลการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะให้เจ้าหน้าที่แผนกฝากครรภ์และ แผนกคลอดควรนำแผนการสอนการเตรียมคลอดในแนวของลามาซไปใช้สอนหญิงตั้งครรภ์ และดูแลช่วยเหลือเมื่อเข้าสู่ระยะคลอดเพื่อให้ผู้คลอดมีพฤติกรรมการเผชิญความเจ็บปวด ในระยะคลอดที่เหมาะสมเกิดการรับรู้ประสบการณ์การคลอดที่ดี