การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอุบัติการณ์การเกิดกระดูกข้อสะโพกหัก ในจังหวัดเชียงใหม่ เพื่อศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเกิดกระดูกสะโพกหักใน กรุงเทพมหานคร และเปรียบเทียบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเกิดกระดูกสะโพกหักชนิด femoral neck และ intertrochanter การศึกษาอุบัติการณ์การเกิดกระดูกสะโพกหักเป็น การสำรวจในโรงพยาบาลและชุมชนใน 24 อำเภอในจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งแต่ กรกฎาคม 2540 ถึง ตุลาคม 2541 การศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเกิดกระดูกสะโพกหักทำการศึกษาใน กรุงเทพมหานครและปริมณฑล ตั้งแต่กรกฎาคม 2540 ถึง กันยายน 2541 โดยทำการศึกษา แบบย้อนหลัง มีกลุ่มควบคุมในโรงพยาบาลและชุมชน จับคู่โดยอายุและเพศ การวิเคราะห์ ข้อมูลใช้ multivariate analysis และเปรียบเทียบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเกิดกระดูก สะโพกหักทั้งสองชนิดโดยใช้ multinomial logistic regression ผลการศึกษาพบว่าอุบัติการณ์การเกิดกระดูกสะโพกหักในจังหวัดเชียงใหม่จากการ สำรวจในโรงพยาบาลเท่ากับ 151 ต่อแสนประชากร (ช่วงความเชื่อมั่น 95%:136.6,167.0) ในชุมชนเท่ากับ 185 ต่อแสนประชากร (ช่วงความเชื่อมั่น 95%:136.6,245.5) อุบัติการณ์ เพิ่มขึ้นตามอายุและอัตราส่วนหญิงต่อชายเท่ากับ 2 ต่อ 1 การศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้อง พบว่าเชื้อชาติจีนเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกสะโพกหักด้วย adjusted odds ratio (OR) 2.33 (ช่วงความเชื่อมั่น 95%:1.36,3.99) ในผู้หญิง และ 2.32 (ช่วงความเชื่อมั่น 95%:1.22, 4.40) ในผู้ชาย การออกกำลังกายลดการเกิดกระดูกสะโพกหักด้วย adjusted OR 0.18 (ช่วงความเชื่อมั่น 95%:0.09,0.37) ในผู้หญิง และ 0.04 (ช่วงความเชื่อมั่น 95%:0.01, 0.14) ในผู้ชาย โรคหลอดเลือดสมองเสี่ยงต่อการเกิดกระดูกสะโพกหักด้วย adjusted OR 8.98 (ช่วงความเชื่อมั่น 95%:2.27,35.45) ในผู้หญิง และ 14.91 (ช่วงความเชื่อมั่น 95%: 3.12,71.11) ในผู้ชาย เชื้อชาติจีนเสี่ยงต่อการเกิดการหักของ femoral neck และการเดิน ผิดปกติเสี่ยงต่อการเกิดการหักของ intertrochanter โดยสรุป อุบัติการณ์การเกิดกระดูกสะโพกหักในจังหวัดเชียงใหม่มีค่าใกล้เคียง กับประเทศในแถบเอเชีย ปัจจัยที่ต้องคำนึงถึงเพื่อลดการเกิดกระดูกสะโพกหักได้แก่ เชื้อชาติจีน การออกกำลังกายและโรคหลอดเลือดสมอง นอกจากนี้การป้องกันภาวะที่ทำให้ เดินผิดปกติน่าจะลดการเกิดการหักของกระดูก intertrochanter