วัยรุ่นเป็นวัยที่เสี่ยงต่อการเกิดภาวะซึมเศร้าและเมื่อเกิดแล้วจะส่งผลกระทบต่างๆ ตามมา เช่น ความคิดฆ่าตัวตาย การใช้สารเสพติด หรือมีพฤติกรรมก้าวร้าว ดังนั้นจึงควรรีบ ให้การช่วยเหลือและป้องกัน การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการให้ คำปรึกษาแบบกลุ่มต่อภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4, 5 และ 6 โรงเรียนสองพี่น้องวิทยา ที่มีคะแนน CES-D (+,ณ) 16 จำนวนทั้งสิ้น 78 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง โดยการสุ่มอย่างเป็นระบบ แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็นกลุ่มควบคุม 40 คน กลุ่มทดลอง 38 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป ทางประชากรและสังคมเศรษฐกิจ แบบประเมินภาวะซึมเศร้า CES-D และโปรแกรมการให้คำ ปรึกษาแบบกลุ่ม กลุ่มควบคุมได้รับบริการแนะแนวของโรงเรียนและดำรงชีวิตประจำวันตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม ตามโปรแกรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น การวิเคราะห์ข้อมูล ทั่วไปทางประชากร สังคม เศรษฐกิจ โดยใช้สถิติพรรณนาความถี่ ร้อยละ และเปรียบเทียบ ความแตกต่างโดยใช้สถิติไคสแควร์ เปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของคะแนนภาวะซึมเศร้า โดยใช้สถิติ t-test ผลการทดลอง พบว่าภายหลังการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม คะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของ กลุ่มทดลองลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าของกลุ่ม ทดลอง ((-,X)=14.47) ภายหลังได้รับคำปรึกษาแบบกลุ่มแตกต่างจากของกลุ่มควบคุม ((-,X)= 21.08) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้ คือรัฐบาลควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาทักษะ และเพิ่ม พูนประสบการณ์ทักษะในด้านการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มกับวัยรุ่น แก่บุคลากรที่มีหน้าที่เกี่ยวข้อง กับวัยรุ่น เช่น พยาบาลอนามัยชุมชน ครูแนะแนวในโรงเรียน ให้ได้รับการฝึกอบรมการให้ คำปรึกษาแบบกลุ่มด้วยการจัดเป็นหลักสูตรหนึ่งในการเรียนการสอน ทั้งนี้จะช่วยป้องกันการ เกิดภาวะซึมเศร้าและพฤติกรรมไม่พึงประสงค์ในกลุ่มวัยรุ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ