| ชื่อเรื่อง | : | การนวดพื้นบ้านอีสาน : กรณีศึกษาอำเภอสุวรรณคูหา จังหวัดหนองบัวลำภู |
| นักวิจัย | : | สุทิศา ปลื้มปิติวิริยะเวช |
| คำค้น | : | การนวด , การนวดพื้นบ้าน , หมอนวด , อีสาน , MASSAGE , FOLK MASSAGE , MASSEUR , NORTHEASTERN |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2544 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=46069 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การศึกษาการนวดพื้นบ้านอีสานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ความรู้ เทคนิค วิธีการนวดและอาการที่สามารถรักษาด้วยการนวดพื้นบ้านอีสาน ศึกษาเปรียบเทียบคำเรียก อาการต่างๆ ในมุมมองของหมอนวดพื้นบ้านกับชื่อทางการแพทย์ ข้อควรระวังในการนวด โดยอาศัยการสังเกตอย่างมีส่วนร่วม การฝึกปฏิบัติการนวด การสัมภาษณ์ผู้มารับบริการ นวดรวมทั้งญาติของผู้มารับบริการและคนในหมู่บ้านของหมอนวดพื้นบ้านทั้งสองราย โดย ใช้เวลาศึกษารวม 4 เดือน ระหว่างเดือน พฤศจิกายน 2540 ถึงมีนาคม 2541 จากการศึกษาพบว่าการนวดพื้นบ้านอีสานยังคงดำรงอยู่ได้ภายใต้บริบทของชุมชน หมอนวดพื้นบ้านและผู้มารับบริการมีโลกทัศน์และความเชื่อเกี่ยวกับร่างกายตรงกัน ผู้มารับบริการมีความเชื่อในเรื่อง "เส้น" ว่ามีความผิดปกติ ต้องมานวด ซึ่งมักจะ แสวงหาบริการมากมายก่อนมานวด หรือตรงมานวดทันทีเนื่องจากประสบการณ์ความเจ็บป่วย การเข้าถึงบริการง่าย เป็นกันเอง สะดวก ค่าใช้จ่ายไม่มาก ไม่จำกัดเวลารักษา ด้าน องค์ความรู้ของหมอนวดพื้นบ้าน ได้รับการสืบทอดจากบรรพบุรุษ การศึกษาเรียนรู้เพิ่มเติม แลกเปลี่ยนกับผู้รู้ด้วยการสังเกต จดจำและลงมือปฏิบัติ การเป็นหมอนวดที่ดีต้องรักษาศีล ปฏิบัติธรรม และมีข้อห้ามข้อปฏิบัติบางประการ หมอนวดพื้นบ้านมีความเชื่อว่าการทำงานของอวัยวะภายในถูกกำกับโดยเส้นต่างๆ ที่มีกระจายอยู่ทั่วไป และมีการเชื่อมโยงทั่วกัน โดยออกมาจากกะโหลกศีรษะบริเวณท้ายทอย และมีจุดรวมเส้นอยู่บริเวณแกนกลางลำตัวและข้อต่อต่างๆ เมื่อเส้นมีความผิดปกติจะทำ ให้รบกวนการทำงานของร่างกาย ทำให้อยู่ไม่เป็นสุข ไม่สามารถทำงานอย่างเป็นปกติ การตรวจประเมินอาการโดยการคลำจะทำให้สามารถทราบว่าเส้นอยู่ในลักษณะใดจึงทำการนวด ได้ถูกต้อง โดยมีหลักการว่าต้องนวดเพื่อคลายเส้นและจึงนวดเฉพาะจุดที่มีอาการหลัก จากการศึกษาพบว่ายังมีท่านวดบางท่าที่ต้องใช้ความระมัดระวังเป็พนิเศษ บริเวณที่สำคัญ ได้แก่ บริเวณไหปลาร้า รักแร้ ขาหนีบ สะดือ อวัยวะเพศ การนวดสามารถรักษาอาการต่างๆ ได้แก่ กลุ่มอาการปวดเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ (Myofascial Pain Syndrome) ข้อนิ้ว ข้อไหล่ ข้อเท้าเคล็ดหรือพลิก, เอ็นอักเสบ (Tendinitis) อาการแน่นท้อง ท้องอืด มดลูกลง แต่ไม่สามารถรักษาอาการเอ็นฉีกขาด ข้อเคลื่อนหลุด (subluxation, dislocation), อาการหมอนรองกระดูกสันหลังเคลื่อน (Bulging disc และ prolapsed disc) ดังนั้น จึงจำเป็นต้องให้ความรู้เพิ่มเติมแก่ หมอนวดพื้นบ้านในเรื่องโครงสร้างร่างกายและอวัยวะภายใน ข้อควรระวังในการนวดบางบริเวณ และอาการบางอย่างที่ไม่สามารถรักษาด้วยการนวดแต่จำเป็นต้องส่งต่อไปรักษากับแพทย์ ที่ชำนาญต่อไป |
| บรรณานุกรม | : |
สุทิศา ปลื้มปิติวิริยะเวช . (2544). การนวดพื้นบ้านอีสาน : กรณีศึกษาอำเภอสุวรรณคูหา จังหวัดหนองบัวลำภู.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุทิศา ปลื้มปิติวิริยะเวช . 2544. "การนวดพื้นบ้านอีสาน : กรณีศึกษาอำเภอสุวรรณคูหา จังหวัดหนองบัวลำภู".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุทิศา ปลื้มปิติวิริยะเวช . "การนวดพื้นบ้านอีสาน : กรณีศึกษาอำเภอสุวรรณคูหา จังหวัดหนองบัวลำภู."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2544. Print. สุทิศา ปลื้มปิติวิริยะเวช . การนวดพื้นบ้านอีสาน : กรณีศึกษาอำเภอสุวรรณคูหา จังหวัดหนองบัวลำภู. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2544.
|
