การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายความสำเร็จ ในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ทำการศึกษาในผู้ป่วยที่รู้สึกตัวดีที่ได้รับการพิจารณา จากแพทย์ให้หย่าเครื่องช่วยหายใจด้วยวิธี T-piece หรือวิธี CPAP ซึ่งเข้ารับการ รักษาตัวในหอผู้ป่วยหนักอายุรกรรม หอผู้ป่วยหนักอายุรกรรม 2 และหอผู้ป่วยหนักศัลยกรรม โรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช และหอผู้ป่วยหนัก โรงพยาบาลสมเด็จพระสังฆราช องค์ที่ 17 จำนวน 119 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูล พื้นฐานของผู้ป่วย แบบบันทึกเกี่ยวกับการหย่าเครื่องช่วยหายใจ แบบวัดความรุนแรงของ การเจ็บป่วย (APACHE II) แบบประเมินความพร้อมก่อนการหย่าเครื่องช่วยหายใจ และแบบ บันทึกความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 119 ราย แบ่งเป็นกลุ่มที่หย่าเครื่อง ช่วยหายใจสำเร็จ 107 ราย และกลุ่มที่หย่าเครื่องหายใจไม่สำเร็จ 12 ราย โดยกลุ่ม ตัวอย่างทั้งหมดมีอายุเฉลี่ย 61.80 ปี ระยะเวลาที่ใช้เครื่องช่วยหายใจเฉลี่ย 3.49 วัน ความรุนแรงของการเจ็บป่วยเฉลี่ย 11.68 คะแนน ความพร้อมในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ เฉลี่ย 15.29 คะแนน และส่วนใหญ่ใช้วิธีการช่วยหายใจก่อนการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ด้วยวิธี SIMV ร่วมกับ pressure support สำหรับค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่าง ตัวแปร พบว่า ระยะเวลาที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ วิธีการช่วยหายใจก่อนการหย่าเครื่อง ช่วยหายใจด้วยวิธี SIMV ร่วมกับ pressure support และอายุ มีความสัมพันธ์ทางลบ กับความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = 0.316, p < 0.01

r = -0.234, p < 0.05

r = -0.181, p < 0.05 ตามลำดับ ส่วนความพร้อมในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ และวิธีการช่วยหายใจก่อนการหย่าเครื่อง ช่วยหายใจด้วยวิธี A/C มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = 0.347, p < 0.01, (r = 0.199, p < 0.05 ตามลำดับ) โดยตัวแปรที่สามารถทำนายความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจได้คือ ระยะเวลา ที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ และความพร้อมในการหย่าเครื่องช่วยหายใจซึ่งสามารถร่วมกัน อธิบายความผันแปรในสมการโลจิสติกได้ร้อยละ 54.30 จากผลการศึกษาในครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่า ผู้ป่วยควรได้รับการหย่าเครื่อง ช่วยหายใจโดยเร็วที่สุดหลังจากภาวะที่เป็นสาเหตุให้ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจดีขึ้น โดยพยาบาลและเจ้าหน้าที่ทีมสุขภาพเตรียมความพร้อมของผู้ป่วยทั้งทางด้านร่างกายและ ด้านจิตใจก่อนที่จะทำการหย่าเครื่องช่วยหายใจให้แก่ผู้ป่วย เพื่อให้การหย่าเครื่อง ช่วยหายใจประสบความสำเร็จ