ทีมีฟอส (temephos) เป็นสารเคมีกลุ่มอาร์กาโนฟอสเฟต ที่ใช้ในการควบคุมแมลงนำโรคโดยเฉพาะยุงลายพาหะนำโรคไข้เลือดออกในประเทศไทยมานานกว่า 30 ปี โดยใช้ขนาด 1 ppm ตามที่องค์การอนามัยโลกแนะนำ เป็นสารเคมีที่มีความเป็นพิษต่ำต่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและมนุษย์ แต่ก็ยังมีรายงานความเป็นพิษต่อสิ่งมีชีวิตนอกเป้าหมายอยู่ในระบบนิเวศต่างๆ โดยเฉพาะในน้ำ ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของแมลงตัวห้ำของลูกน้ำยุงลายหลายชนิดการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบหาค่าความเข้มข้นของทีมีฟอส ที่ทำให้ลูกน้ำยุงลาย (~iAedes aegypti~i) ลูกน้ำยุงยักษ์ (~iToxorhynchites splendens~i)รวมทั้งมวนกรรเชียงตัวเต็มวัย (~iMicronecta~i sp) ตายร้อยละ 50 ของจำนวนที่ทดสอบหลังสัมผัสเป็นเวลา 24 ชั่วโมง (LC(,50)) และกำหนดค่าความเข้มข้นที่มีประสิทธิภาพของทีมีฟอส จากการทดสอบความคงทนในตุ่มดินเผาชนิดเคลือบขนาดบรรจุ 50 ลิตรในสภาพจำลองธรรมชาติที่มีอุณหภูมิ และความชื้นของบรรยากาศในเดือนที่ทดสอบเฉลี่ยเท่ากับ27.71(+,ฑ)1.12 (+,ฐ)C และ 71.06(+,ฑ)2.88% รวมทั้งมีค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH)ของน้ำที่ใช้ทดสอบ (เปลี่ยนออกและเติมใหม่) เท่ากับ 6.8 ผลการทดสอบพบว่า ค่า LC(,50)ของทีมีฟอสต่อลูกน้ำยุงลาย ลูกน้ำยุงยักษ์ และมวนกรรเชียงมีค่าเท่ากับ 0.006, 0.1310และ 0.0028 ppm ตามลำดับ ซึ่งมีค่าอัตราส่วนความไวของค่า LC(,50) ของทีมีฟอส(Susceptible ratio) ระหว่าง ยุงยักษ์กับยุงลาย และมวนกรรเชียงกับยุงลาย เท่ากับ21.83 และ -0.47 ตามลำดับ เมื่อทดสอบในสภาพจำลองธรรมชาติ ที่ความเข้มข้น 0.06,0.12, 0.18 และ 0.24 ppm ในปริมาตรสารละลาย 40 ลิตร เท่ากันทุกตุ่ม และมีการเลียนแบบการใช้น้ำในชีวิตประจำวันเป็น 3 ระดับ คือถ่ายน้ำออกและเติมน้ำใหม่ทุกวันในอัตราร้อยละ 25, 50 และ 90 พบว่าที่ระดับการเปลี่ยนน้ำร้อยละ 25, 50 และ 90 ความเข้มข้น0.18 และ 0.24 ppm ลูกน้ำยุงลายมีการตายไม่น้อยกว่าร้อยละ 90 นาน 30, 15 และ 7 วันตามลำดับเท่ากัน แต่ที่ความเข้มข้น 0.12 ppm ระดับการเปลี่ยนน้ำร้อยละ 90 ลูกน้ำยุงลายมีการตายไม่น้อยกว่าร้อยละ 90 นาน 7 วัน เท่ากับความเข้มข้น 0.18 และ 0.24 ppmจึงกำหนดเป็นความเข้มข้นที่มีประสิทธิภาพ และใช้ทดสอบผลกระทบต่อลูกน้ำยุงยักษ์และมวนกรรเชียง โดยพบว่าที่ความเข้มข้น 0.12 ppm ทีมีฟอสทำให้ลูกน้ำยุงยักษ์และมวนกรรเชียงตายทั้งหมดในเวลา 2 และ 1 ชั่วโมง ตามลำดับ