การสำรวจภาคตัดขวางครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะและปริมาณ การถูกกระทำความรุนแรงของพยาบาล และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยของพยาบาล กับความรุนแรงต่อพยาบาล และความสัมพันธ์ระหว่างความรุนแรงต่อพยาบาลกับปัญหาสุขภาพกาย สุขภาพจิต พฤติกรรม กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลทั่วไปสังกัด หน่วยงานของรัฐ 6 แห่ง ภายในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 360 คน เก็บข้อมูลตั้งแต่ 10 กรกฎาคม-30 กันยายน 2545 เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบสอบถาม การวิเคราะห์ ข้อมูลใช้สถิติพรรณนาและสถิติวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า พยาบาลร้อยละ 78.3 ถูกกระทำรุนแรง แบ่งเป็นด้านร่างกาย ร้อยละ 22.2, ด้านจิตใจร้อยละ 71.9 และด้านเพศร้อยละ 43.3 ผู้กระทำรุนแรงด้าน ร่างกายต่อพยาบาลส่วนใหญ่เป็นผู้ป่วย, ผู้กระทำรุนแรงด้านจิตใจต่อพยาบาลส่วนใหญ่ เป็นพยาบาลด้วยกันเอง และผู้กระทำรุนแรงด้านเพศต่อพยาบาลส่วนใหญ่เป็นแพทย์ การ กระทำรุนแรงต่อพยาบาลส่วนใหญ่เกิดในหอผู้ป่วยในร้อยละ 41.6 พยาบาลร้อยละ 87.2 ได้รับผลกระทบจากการถูกกระทำรุนแรง แบ่งเป็นผลกระทบด้านร่างกายร้อยละ 50.0 ผลกระทบด้านจิตใจร้อยละ 84.8 และผลกระทบด้านพฤติกรรมร้อยละ 78.0 ผลการศึกษา พบว่าการกระทำรุนแรงด้านจิตใจของพยาบาลมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญตามความต่าง ของสถานที่ทำงาน ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรุนแรงทางด้านจิตใจอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (p-value <0.05) คือ บุคลิกภาพ type A, type B และสัมพันธภาพของพยาบาล และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรุนแรงทางด้านเพศอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value<0.05) คือ บุคลิกภาพ type A, type B และการรับรู้ความรุนแรง ผลกระทบ ที่มีความสัมพันธ์กับความรุนแรงด้านร่างกายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value<0.05) คือ ปัญหาสุขภาพกาย และปัญหาสุขภาพจิต และผลกระทบที่มีความสัมพันธ์กับความรุนแรง ด้านจิตใจและด้านเพศอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value <0.05) คือปัญหาสุขภาพกาย ปัญหาสุขภาพจิต และปัญหาพฤติกรรม ผลที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้ พบว่าความรุนแรงในสถานที่ทำงานก่อให้เกิดผลกระทบ ต่อการทำงาน, สุขภาพ ความเป็นอยู่ที่ดี และชื่อเสียงของบุคลากร ดังนั้น ผู้บริหาร การพยาบาล และนักการศึกษาทางการพยาบาลควรตระหนักถึงความรุนแรงที่เกิดในสถานที่ ทำงาน และควรให้ความสนใจหาทางแก้ไข ให้ความรู้ในการป้องกันและการจัดการกับพฤติกรรม ก้าวร้าวรุนแรงแก่บุคลากรในสถานพยาบาล