การศึกษาครั้งนี้ เป็นการศึกษาการใช้ประโยชน์น้ำเสียจากบ่อก๊าซชีวภาพ ในฟาร์มสุกรสำหรับเป็นธาตุอาหารของสาหร่ายน้ำจืด 3 ชนิด คือ สาหร่ายพุงชะโด สาหร่ายบัว และสาหร่ายหางกระรอก การทดลองแบ่งเป็น 3 ส่วน ส่วนแรกศึกษาระดับความ เข้มข้นของธาตุอาหารที่เหมาะสมและระยะเวลาที่สาหร่ายสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ พบว่า ความเข้มข้นของธาตุอาหารที่เหมาะสมสำหรับสาหร่ายพุงชะโด สาหร่ายบัว และสาหร่ายหางกระรอก คือ 2%, 2% และ 5% ตามลำดับ และสาหร่ายทั้ง 3 ชนิดสามารถอยู่ได้ 7 วัน การทดลอง ส่วนที่ 2 ศึกษาปริมาณสาหร่ายที่เหมาะสมในการลดปริมาณสารอินทรีย์ เปรียบเทียบที่ ความหนาแน่นของสาหร่ายต่างกัน 3 ระดับ คือ 0.36, 0.72 และ 1.08 กรัม/น้ำ ตัวอย่าง 1 ลิตร พบว่า ปริมาณสาหร่ายที่เหมาะสมของสาหร่ายพุงชะโด สาหร่ายบัว และ สาหร่ายหางกระรอกอยู่ที่ระดับ 0.36, 0.36 และ 1.08 กรัม/น้ำตัวอย่าง 1 ลิตร ตามลำดับ การทดลองส่วนที่ 3 ศึกษาการใช้ประโยชน์ธาตุอาหารในน้ำเสีย อัตราการเจริญ เติบโต และปริมาณโปรตีนของสาหร่าย จากการวิเคราะห์ทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 พบว่า สาหร่ายทั้ง 3 ชนิดมีประสิทธิภาพในการลดปริมาณ BOD และ TP ไม่แตกต่างกัน สาหร่ายพุงชะโดมีประสิทธิภาพในการลดปริมาณ SS ได้ดีที่สุด สาหร่ายบัวมีประสิทธิภาพ ในการลดปริมาณ COD และ TKN ได้ดีที่สุด อัตราการเจริญเติบโตของสาหร่ายทั้ง 3 ชนิด ไม่ค่อยดี สาหร่ายหางกระรอกมีปริมาณโปรตีนเพิ่มขึ้นจาก 23.42% เป็น 32.61% โปรตีน เพิ่มขึ้น 1.53% ต่อสัปดาห์ ในขณะที่สาหร่ายพุงชะโดและสาหร่ายบัวมีปริมาณโปรตีน เริ่มต้น 13.63% และ 16.63% ตามลำดับ แต่หลังทดลองไม่สามารถทำการวิเคราะห์ได้ เนื่องจากสาหร่ายตาย