การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการให้คำปรึกษารายบุคคล ต่อความวิตกกังวลในผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็งเต้านม โดยใช้ทฤษฎีการให้คำปรึกษาแบบผู้รับบริการ เป็นศูนย์กลางของคาร์ล แรนซัม โรเจอรส์เป็นกรอบแนวคิด ยึดหลักการพิทักษ์สิทธิ์และการ เซ็นยินยอมเข้าร่วมงานวิจัยก่อนดำเนินการเก็บข้อมูล กลุ่มตัวอย่างจำนวน 40 ราย คัดเลือก จากผู้ป่วยหญิงมะเร็งเต้านมที่เข้ารับการรักษาเพื่อผ่าตัดเต้านม ณ หอผู้ป่วยศัลยกรรมหญิง 4 สถาบันมะเร็งแห่งชาติ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข ระหว่างเดือนเมษายน ถึง เดือนกรกฎาคม พ.ศ.2544 โดยมีคุณสมบัติตามเกณฑ์กำหนดคือ (1) อายุไม่เกิน 60 ปี (2) ไม่มีอาการเจ็บป่วยทางจิต (3) สามารถเข้าใจและพูดภาษาไทยได้ (4) ยินดีเข้าร่วม ในการวิจัย แบ่งกลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 20 คน กลุ่มทดลอง ได้รับทั้งการให้คำปรึกษารายบุคคลและการพยาบาลปกติ ในขณะที่กลุ่มควบคุมได้รับเพียงการ พยาบาลตามปกติ ประเมินความวิตกกังวลขณะเผชิญ 2 ครั้ง ครั้งแรกในวันแรกของการเข้าอยู่ โรงพยาบาล และครั้งที่ 2 ในวันที่หกของการอยู่โรงพยาบาล ข้อมูลถูกนำมาวิเคราะห์ด้วย สถิติบรรยายและการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/FW ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็งเต้านมที่ได้รับคำปรึกษารายบุคคลร่วมกับการ พยาบาลตามปกติมีคะแนนความวิตกกังวลต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (p < .001) ดังนั้นผลของการให้คำปรึกษารายบุคคลสามารถลดความวิตกกังวล ของผู้ป่วยผ่าตัดมะเร็งเต้านมขณะอยู่โรงพยาบาลได้