การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของดนตรีบำบัด ในการลดความวิตกกังวล และส่งเสริมการตอบสนองทางสรีระ โดยการลดอัตราการเต้นของหัวใจ การหายใจ ความดันโลหิต และเพิ่มความจุปอดและความอิ่มตัวของออกซิเจนในผู้ป่วยที่มี ภาวะการหายใจล้มเหลวที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ โดยศึกษาในผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ณ หออภิบาลผู้ป่วยหนักทางอายุรกรรม หออภิบาลผู้ป่วยหนักโรคหัวใจ และหอผู้ป่วย อายุรกรรมชาย-หญิง 1 โงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล ระหว่างเดือนกรกฎาคม พ.ศ.2543 ถึงเดือน มกราคม พ.ศ.2544 คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ ที่กำหนดจำนวน 30 ราย กลุ่มตัวอย่างทุกรายได้รับการประเมินความสนใจในการฟังดนตรี และเป็นผู้เลือกฟังเสียงดนตรีธรรมชาติที่จัดไว้ ในระยะทดลองกลุ่มตัวอย่างฟังดนตรี ที่ได้เลือกด้วยตนเองทางเครื่องหูฟังเป็นเวลา 30 นาที สำหรับระยะควบคุมได้รับการ ใส่เครื่องหูฟังโดยไม่มีเสียงดนตรีเป็นเวลา 30 นาที โดยทั้ง 2 ระยะ ได้จัดให้ผู้ป่วย นอนพักในท่าศีรษะสูงและกั้นม่านพร้อมแขวนป้ายห้ามรบกวน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยที่ได้รับการฟังดนตรีบำบัดขณะใช้เครื่องช่วยหายใจ มีระดับความวิตกกังวล อัตราการเต้นของหัวใจ การหายใจ ความดันเลือดซิสโตลิกและ ความดันเลือดเแดงเฉลี่ย ลดลงมากกว่าระยะควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) รวมทั้งความจุปอดและความอิ่มตัวของออกซิเจนเพิ่มขึ้นมากกว่าระยะควบคุมอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (p<0.05) สำหรับความดันเลือดไดแอสโตลิก ในระยะทดลองและระยะควบคุม มีความเปลี่ยนแปลงอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) จึงสรุปว่าดนตรีบำบัดเป็น วิธีการที่ทำได้ง่าย มีประสิทธิภาพ ค่าใช้จ่ายต่ำ เหมาะสมที่จะนำไปใช้ในทางปฏิบัติต่อไป