ศึกษาอิทธิพลของสารลดแรงตึงผิวต่อจลนศาสตร์และกลไกการปลดปล่อยตัวยา อะซัยโคลเวียจากแผ่นฟิล์มเอธิลเซลลูโลสฟิล์ม 20 cps ทำการทดลองโดยเตรียมแผ่นเมทริกซ์ ฟิล์มที่มีตัวยาอะซัยโคลเวียจากเอทธิลเซลลูโลส 20 cps โดยประกอบด้วยสารลดแรงตึงผิวคือ ทวีน 80 หรือสแปน 80 หรือโพล็อกซาเมอร์ 188 และน้ำมันละหุ่ง หรือ โพรไพลีนไกลคอล เป็น พลาสติไซเซอร์ โดยใช้วิธีเตรียมในตัวทำละลายที่เป็นคลอโรฟอร์มต่อเอทธานอล 95% ใน อัตราส่วน 4:1 แล้วนำไปศึกษาการปลดปล่อยตัวยาในน้ำที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส จากการ ทดลองพบว่า สูตรฟิล์มที่มีสารลดแรงตึงผิวร่วมกับพลาสติไซเซอร์ให้การปลดปล่อยตัวยาที่เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในสูตรฟิล์มที่ประกอบด้วย ทวีน 80 ให้อัตราการปลดปล่อยตัวยาที่สูงที่สุด และใน ขณะเดียวกัน สแปน 80 ให้อัตราการปลดปล่อยตัวยาที่ต่ำที่สุด อย่างไรก็ตาม อัตราการ ปลดปล่อยตัวยาจากสูตรฟิล์มที่ประกอบด้วย โพล็อกซาเมอร์ 188 ให้อัตราการปลดปล่อยตัวยา ที่ขึ้นๆ ลงๆ อยู่ระหว่างทวีน 80 และสแปน 80 กลไกการปลดปล่อยตัวยาอะซัยโคลเวียจากแผ่นฟิล์มชนิดนี้ ไม่เป็นไปตามรูปแบบการ ปลดปล่อยตัวยาจากโมเดลของฮิกูชิ สำหรับเมทริกซ์ที่มีอนุภาคของผงยากระจายตัวอยู่ จาก การทดลองหาสัมประสิทธิ์การแพร่ของอะซัยโคลเวีย ผ่านแผ่นฟิล์มเปล่าที่ไม่มีตัวยาอยู่ และ คุณสมบัติทางด้านเคมีฟิสิกส์ เช่น มุมสัมผัสระหว่างน้ำและฟิล์ม, การซึมผ่านของน้ำ, พบว่า ค่าที่ได้มีความสอดคล้องกับอัตราการปลดปล่อยยาออกจากฟิล์ม ดังนั้นกลไกการปลดปล่อย ตัวยาเป็นส่วนที่ขยายจากโมเดลของฮิกูชิ และเมื่อคำนวณหาอัตราการปลดปล่อยตัวยาสะสม ที่เวลาต่างๆ โดยอาศัยค่าสัมประสิทธิ์การแพร่ของตัวยาและค่าคงที่จากการซึมผ่านของน้ำ ไปยังแผ่นฟิล์มซึ่งได้จากการทดลอง พบว่าค่าที่ได้จากการคำนวณแล้วคูณด้วยค่าแก้ไขความ ผิดพลาด ซึ่งเป็นค่าเฉลี่ยของอัตราส่วนระหว่างการปลดปล่อยตัวยาสะสมที่ได้จากการทดลอง หารด้วยค่าที่ได้จากการคำนวณ พบว่า ค่าที่ได้จากการประมาณมีความสอดคล้องกับค่าที่ได้ จากการทดลอง จากผลทั้งหมด สามารถใช้สำหรับทำนายผลของสารลดแรงตึงผิว, จลนศาสตร์ และกลไก การปลดปล่อยยาอะซัยโคลเวียจากเอทธิลเซลลูโลสฟิล์ม ความสามารถในการทำนายจลนศาสตร์ การปลดปล่อยยานี้ เป็นประโยชน์สำหรับการรักษาโรคในผู้ป่วยได้ประสิทธิภาพดีขึ้น