โรคลมชักเป็นโรคเรื้อรังทางระบบประสาทที่พบได้บ่อยในวัยรุ่น และมีผลกระทบต่อ ผู้ป่วยเด็กวัยรุ่นในหลายๆ ด้าน ผู้ป่วยวัยรุ่นโรคลมชักมีโอกาสเกิดปัญหาทางพฤติกรรม ปัญหาการเรียนรู้ ปัญหาทางจิตสังคมและอารมณ์ได้ง่าย ดังนั้นการส่งเสริมให้ผู้ป่วยมี พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพที่ถูกต้องจึงเป็นสิ่งที่จำเป็น การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้ป่วยเด็กวัยรุ่นโรคลมชัก โดยใช้วิธีวิจัยเชิง บรรยาย และเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบขั้นตอนจากผู้ป่วยเด็กวัยรุ่นโรคลมชักที่มีอายุระหว่าง 13-21 ปี ที่เข้ารับการตรวจรักษาที่คลินิกโรคระบบประสาท แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาล ศิริราช โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติ มหาราชินี และสถาบันประสาทวิทยา จำนวน 105 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวม ข้อมูลเป็นแบบสอบถาม ประกอบด้วยแบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะ ในตนเอง และแบบสอบถามพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้ป่วยเด็กวัยรุ่นโรคลมชัก วิเคราะห์ ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยายและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่าการรับรู้สมรรถนะในตนเอง และพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้ป่วย เด็กวัยรุ่นโรคลมชักมีคะแนนโดยรวมสูง แต่พบว่าการรับรู้สมรรถนะในตนเองด้านการรับประทาน ยามีคะแนนเฉลี่ยปานกลาง เมื่อวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน พบว่าการรับรู้สมรรถนะใน ตนเองและเพศ สามารถทำนายพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้ป่วยเด็กวัยรุ่นโรคลมชักได้ ร้อยละ 31 ผลการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่า พยาบาลผู้เกี่ยวข้องในการดูแลผู้ป่วย เด็กวัยรุ่นโรคลมชัก ควรส่งเสริมให้ผู้ป่วยมีการรับรู้สมรรถนะในตนเอง อันจะทำให้ผู้ป่วย สามารถปฏิบัติพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพได้อย่างถูกต้องเหมาะสม