วิทยานิพนธ์เรื่อง ลักษณะเฉพาะทางดนตรีของนายประสิทธิ์ พยอมยงค์ มีวัตถุ ประสงค์เพื่อศึกษาชีวิตและผลงานเพลงรวมทั้งวิเคราะห์ลักษณะเฉพาะทางดนตรีของ นายประสิทธิ์ พยอมยงค์ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แนวคิดทางมานุษยดนตรีวิทยาในการรวบรวม ข้อมูลจากการสัมภาษณ์และเอกสารสิ่งพิมพ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยทฤษฎีการเปลี่ยนแปลง ทางสังคมและทฤษฎีดนตรีตะวันตก แล้วนำเสนอผลการวิจัยด้วยรูปแบบเชิงพรรณนา ผลการศึกษาชีวิตและผลงานเพลงพบว่า นายประสิทธิ์ พยอมยงค์ เกิดวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2469 เริ่มเรียนดนตรีกับน้าชาย แล้วศึกษาการประพันธ์ทำนองและเรียบเรียงเสียง ประสานต่อด้วยตนเอง เป็นนักดนตรีอาชีพตามสถานบันเทิง ก่อตั้งวงดนตรีกรุงเทพสวิง ต่อมาเป็นนักเรียบเรียงเสียงประสานให้กับวงดนตรีของทางราชการและเอกชน แล้วเข้า เป็นครูถ่ายทอดวิชาความรู้และประสบการณ์ด้านดนตรีให้แก่เยาวชน ครู และนักดนตรี รวม ทั้งเป็นผู้บุกเบิกการสอนวิชาการเรียบเรียงเสียงประสานและเป็นที่ปรึกษาฝ่ายวิชาการ ที่โรงเรียนดนตรีสยามกลการจนถึงปัจจุบัน ด้านผลงานเพลงได้ร่วมงานกับนายอุดม สัตโกวิท และนางเชอร์รี่ เศวตนันทน์ และมีผลงานการประพันธ์เพลงได้รับพระราชทานรางวัลต่างๆ มากมาย จนในที่สุดได้รับการประกาศเกียรติคุณให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ในปี พ.ศ. 2532 สำหรับผลการวิเคราะห์ลักษณะเฉพาะทางดนตรีพบว่า ผลงานเพลงเดือนเอ๋ย (พ.ศ. 2497) บ้านเรา (พ.ศ. 2503) รักเธอเสมอ พ.ศ. 2506) คนเดียวในดวงใจ (พ.ศ. 2508) หนีรัก (พ.ศ. 2509) และทะเลชีวิต (พ.ศ. 2516) มีพัฒนาการที่แตกต่างกัน ตามสภาพแวดล้อมที่เกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2497-2516 ดังนั้นจึงแบ่งภาพลักษณ์ทางดนตรี ของผู้ประพันธ์ได้ 3 ช่วง คือ (1) ศึกษาเล่าเรียน พ.ศ. 2479-2501 (2) รับราชการ พ.ศ. 2502-2511 (3) ทำงานเอกชน พ.ศ. 2512 ถึงปัจจุบัน โดยทั้ง 3 ช่วง ผลงานเพลง จำนวน 6 เพลงมีลักษณะเฉพาะที่เกิดจากการหล่อหลอมของ 2 วัฒนธรรมดนตรี คือ มีการนำ บันไดเสียงเพ็นทาโทนิกซึ่งแสดงถึงความเป็นดนตรีไทยมาใช้ในการประพันธ์ทำนองในขณะ ที่การเรียบเรียงเสียงประสานมีการใช้กรรมวิธีที่ทำให้เกิดการประสานเสียงแบบครึ่งเสียง ซึ่งแสดงถึงความเป็นดนตรีตะวันตก จึงส่งผลให้ผลงานเพลงดังกล่าวมีเอกลักษณ์เป็น ของตนเอง