การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อคัดกรอง ตรวจสอบเชื้อแลคติกแอซิดแบคทีเรีย ที่มีฤทธิ์ต้านเชื้อ และย่อยสลายเดกซ์แตรน แยกจากช่องปากสุขภาพดีของอาสาสมัครไทย พร้อมด้วยการพัฒนาฤทธิ์ดังกล่าวของเชื้อในจำนวน 3,790 สายพันธุ์ที่คัดแยกได้ และ คาดว่าเป็นแลคติกแอซิดแบคทีเรีย พบว่า 5 สายพันธุ์แสดงฤทธิ์ต้านเชื้อที่น่าพอใจต่อ เชื้อแบคทีเรีย และแคนดิดาสายพันธุ์ห้องปฏิบัติการ รวมทั้งเชื้อก่อโรคในช่องปาก และอีก 4 สายพันธุ์แสดงฤทธิ์ย่อยสลายเดกซ์แตรนที่น่าพอใจ กล่าวคือสายพันธุ์ต้าน เชื้อแบคทีเรีย คือ L17 และ N14, สายพันธุ์ต้านเชื้อแคนดิดา คือ D14, สายพันธุ์ ที่ต้านทั้งเชื้อแบคทีเรียและแคนดิดา คือ D6 และ N8, สายพันธุ์ย่อยสลายเดกซ์แตรน คือ D14, L28, N14 และ R24 ฤทธิ์ต้านเชื้อของแบคทีเรียสายพันธุ์ดังกล่าวถูกทำลาย บางส่วนภายหลังการเติมเอนไซม์คะตาเลส และลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับความเป็นกรด- ด่างสูงกว่าหรือเท่ากับ 9.0 หรือภายหลังการเติมเอนไซม์ทริปซิน และเปปซิน หรือภายหลัง การผ่านความร้อนสูงกว่าหรือเท่ากับ 100(+,ฐ)ซ อย่างไรก็ดี ฤทธิ์ต้านเชื้อของแบคทีเรีย สายพันธุ์ดังกล่าวถือว่าทนต่อความร้อน ส่วนฤทธิ์ย่อยสลายเดกซ์แตรนสามารถพัฒนาการเพิ่ม ผลผลิตเอ็นไซม์ดังกล่าวด้วยการทำให้เชื้อกลายพันธุ์โดยวิธีฉายรังสีอัลตร้าไวโอเลต สายพันธุ์กลายพันธุ์ของแบคทีเรียต้นแบบ ได้แก่ D14U81, L28U510, N14U210 และ R24U84 เป็นสายพันธุ์ที่คัดเลือกแล้วว่ามีการพัฒนาฤทธิ์ได้น่าพอใจโดยตรวจสอบแล้วพบว่า ไม่ได้เป็นผลจากการมีพลาสมิดฤทธิ์ย่อยสลายเดกซ์แตรนของสายพันธุ์กลายพันธุ์ดังกล่าว ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับความเป็นกรด-ด่างสูงกว่าหรือเท่ากับ 8.0 และลดลงอย่างมาก ภายหลังการเติมเอนไซม์ทริปซิน เปปซิน หรือผ่านความร้อนสูงกว่าหรือเท่ากับ 80(+,ฐ)ซ เชื้อสายพันธุ์ทั้งหมดดังกล่าวเป็นเชื้อแบคทีเรียชนิดแท่งที่เจริญแบบกึ่งไร้ออกซิเจน ติดสีแกรมบวก ไม่สร้างสปอร์ ไม่สร้างแคปซูล ไม่สร้างเอนไซม์คะตาเลส สามารถย่อยสลาย เคซีน แต่ไม่สามารถย่อยสลายแป้งได้ สายพันธุ์ที่มีฤทธิ์ต้านเชื้อสามารถผลิตไฮโดรเจน เปอร์ออกไซด์ และแบคเทอริโอซินได้ การทดสอบความไวของเชื้อต่อยาต้านเชื้อ พบว่า เชื้อมีความไวที่คล้ายคลึงกันในยาหลายชนิด การพิสูจน์ชนิดของเชื้อ พบว่า D6, D14, L28 และ N14 เป็น ~iLactobacillus paracasei~i subsp. ~iparacasei~i และ L17, N8 และ R24 เป็น ~iLactobacillus rhamnasus~i นอกจากนั้นลักษณะการเกาะติด ของเชื้อต่อพื้นผิวลวดดัดฟัน, ด้านบดเคี้ยวของฟันกราม และเซลล์บุผิวในช่องปาก ถูกตรวจพบ ในลักษณะหลากหลาย ผลการเพาะเลี้ยงเซลล์ชนิดต่างๆ พบว่าทุกสายพันธุ์ของเชื้อแสดงความ เป็นพิษต่อเซลล์โพรงฟัน (พัลพ์) และมะเร็งช่องปาก (เค บี) การหลอมโปรโตพลาสต์ ระหว่างแบคทีเรียสายพันธุ์ที่ต้านเชื้อกับที่ย่อยสลายเดกซ์แตรน เพื่อพัฒนาให้ฤทธิ์ทั้ง 2 อยู่ในเซลล์เดียวกัน พบว่า F29 (จากการหลอมรวมของ N8 กับ L28U510) และ F126 (จากการหลอมรวมของ N8 กับ D14U81) แสดงฤทธิ์ทั้ง 2 ได้น่าพอใจและเซลล์แบคทีเรีย ทั้งสองดังกล่าวไม่ก่อเกิดพิษเมื่อทดสอบด้วยความเป็นพิษต่อหนูถีบจักร