ของเสียอันตรายเป็นปัญหาสำคัญอย่างหนึ่งที่สร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม รอบ ๆ ตัวเรา ในการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการของเสียอันตราย ของผู้ประกอบการซ่อมรถจักรยานยนต์, ศึกษาปัจจัยต่าง ๆ ที่มีความสัมพันธ์กับการจัดการ ของเสียอันตรายที่มาจากการซ่อมรถจักรยานยนต์ และศึกษาถึงปัญหา อุปสรรค และแนวทาง แก้ไขเกี่ยวกับการจัดการของเสียอันตรายที่มาจากการซ่อมรถจักรยานยนต์ โดยศึกษากับ ผู้ประกอบการซ่อมรถจักรยานยนต์ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 98 แห่ง ด้วยแบบสอบถามเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่, ค่าร้อยละ, ค่ามัชฌิมเลขคณิต, ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน, การวิเคราะห์ สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ 1. ผู้ประกอบการซ่อมรถจักรยานยนต์ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ ส่วนใหญ่มีการจัดการ ในเรื่องของเสียอันตรายจากการซ่อมรถจักรยานยนต์ อยู่ในระดับปานกลาง 2. การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ พบว่า ระดับการศึกษา, ความรู้เกี่ยวกับ ของเสียอันตรายและความรู้เกี่ยวกับการจัดการของเสียอันตรายจากการซ่อมรถจักรยานยนต์ และความตระหนักในเรื่องของเสียอันตรายจากการซ่อมรถจักรยานยนต์ มีความสัมพันธ์กับ การจัดการของเสียอันตรายจากการซ่อมรถจักรยานยนต์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05, 0.01 และ 0.01 ตามลำดับ และจากการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ พบว่า ความตระหนัก ในเรื่องของเสียอันตรายจากการซ่อมรถจักรยานยนต์ มีความสัมพันธ์กับการจัดการของเสีย อันตรายจากการซ่อมรถจักรยานยนต์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. ผู้ประกอบการซ่อมรถจักรยานยนต์ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ส่วนใหญ่ มีปัญหา ในการทิ้งของเสียอันตราย โดยน้ำมันและน้ำมันเครื่องมีปัญหาในการทิ้งมากที่สุด นอกจากนี้ ผู้ประกอบการบางส่วนยังมีปัญหาในเรื่องจำนวนถังขยะไม่เพียงพอและจุดที่วางถังไกล เกินไป ไม่สะดวกในการทิ้ง 4. ข้อเสนอแนะ หน่วยงานของรัฐควรมีการให้ความรู้ความเข้าใจและข้อมูลที่ถูกต้อง เกี่ยวกับการจัดการของเสียอันตราย ควรสร้างความตระหนักในเรื่องของเสียอันตราย ให้เกิดกับผู้ประกอบการซ่อมรถจักรยานยนต์ รวมทั้งการเพิ่มปริมาณสถานที่รองรับหรือ ถังขยะสำหรับของเสียอันตราย และผู้ประกอบการควรปฏิบัติตามกฎหมายและคำแนะนำ อย่างเคร่งครัด