งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาบทบาทของการบิดของโครงสร้างออร์ธอรอมบิก ในสารตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูง โดยในสาร RE-123 (Rare Earth) ขนาดอิออนที่มีขนาดใหญ่ กว่าอุณหภูมิวิกฤตจะสูงกว่าตัวนำยวดยิ่งอุณหภูมิสูงในสาร RE-123 ที่มีขนาดอิออนน้อยกว่า ในปริมาณที่เท่ากันของสาร ของระบบ RE(,1-2x)Pr(,x)Ca(,x)Ba(,2)Cu(,3)O(,7-(+,d)) และ Dy (ดีสโพรเซียม) Gd (กาโดลิเนียม) ในการศึกษาสำหรับงานวิจัยโดยเฉพาะอย่างยิ่ง อัตราการยับยั้งของตัวนำยวดยิ่งในการเติมสาร (Pr,Ca) ซึ่งจะทำด้วยเงื่อนไขที่เป็น Isovalent ในการศึกษางานวิจัยนี้อีกอย่างที่ต้องทำคือการตรวจสอบคอปเปอร์วาเลนซี่ และการ หาค่าแลตทิสพารามิเตอร์ (Lattice parameter) โดยการเติมสาร Pr และ Ca ลงไปในสาร ประกอบทั้งสอง Gd(,1-2x)Pr(,x)Ca(,x)Ba(,2)Cu(,3)O(,7-(+,d)) และ Dy(,1-2x)Pr(,x)Ca(,x)Ba(,2)Cu(,3)O(,7-(+,d)) โดยมีค่า x=0.020, 0.040, 0.060, 0.080,0.100 ซึ่งพบว่าค่าของคอปเปอร์วาเลนซี่ในแต่ละสารประกอบยังคงคงที่ แสดงให้เห็นว่า การลดลงของอุณหภูมิวิกฤตในสารตัวนำยวดยิ่งจากการเติมแพสซิโอไดเมียมอิออนไม่ได้เนื่อง มาจาก hole depletion ที่ RE(3+) อิออนถูกแทนที่ด้วย Pr(4+) อิออน เราได้เขียนกราฟ แสดงในบทผลการทดลอง ซึ่งการยับยั้งเกิดจากการแตกองคู่อิเล็กตรอนโดย Pr(4+) เรายัง พบว่าอัตราการยับยั้งการนำยวดยิ่งในสารตัวนำยวดยิ่งตระกูล 123 โดยการแทน Pr(4+) อิออน ขนาดอิออนของ rare earth เป็นเช่นเดียวกัน ตามอสมการ(Formula)