1-5% ของออกซิเจนที่สิ่งมีชีวิตนำไปใช้นั้น จะนำไปสู่การเกิด Reactive oxygen species ได้ ระหว่างออกกำลังกายจะมีการใช้ออกซิเจนเพิ่มขึ้น 10-15 เท่า หรือมากกว่า การออกกำลังกายเป็นสิ่งสำคัญสำหรับทุกคน แต่จะนำไปสู่การเกิดลิปิดเปอร์ ออกซิเดชันซึ่งจะก่อให้เกิดสภาวะออกซิเดทีฟสเตรสทำให้เซลหรือเนื้อเยื่อเสียหายซึ่ง เป็นสาเหตุของโรคต่าง ๆ อย่างไรก็ตามร่างกายมีกลไกในการป้องกันซึ่งมีทั้งระบบเอ็นไซม์ และระบบที่ไม่ใช่เอ็นไซม์ ปัจจุบันยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าผู้ที่ออกกำลังกายเป็นประจำ ควรได้รับการเสริมสารแอนติออกซิแดนท์หรือไม่ ดังนั้นในการศึกษานี้จะทำการศึกษาถึงผล ของเครื่องดื่มเสริมสารแอนติออกซิแดนท์ต่อการเกิดสคาเวนจิงเอ็นไซม์และลิปิดเปอร์ ออกซิเดชันในทหารไทย กลุ่มตัวอย่างเป็นพลทหารจำนวน 30 คน แบ่งออกเป็น 3 กลุ่มๆ ละ 10 คน โดยการสุ่มกลุ่มแรกได้รับเครื่องดื่มสูตรควบคุม (กลุ่มควบคุม) กลุ่มที่ 2 ได้รับเครื่องดื่มสูตรที่มีสารแอนติออกซิแดนท์ระดับข้อกำหนดสารอาหารที่ควรจะได้รับ ประจำวันของคนไทย (กลุ่มอาร์ดีเอ มี วิตามินอี 15 หน่วยสากล วิตามินซี 60 มิลลิกรัม เบต้าแคโรทีน 6 มิลลิกรัม), กลุ่มที่ 3 ได้รับเครื่องดื่มสูตรที่มีสารแอนติออกซิแดนท์ ระดับที่สถาบันวิจัยคูเปอร์แนะนำ (กลุ่มคูเปอร์ มีวิตามินอี 400 หน่วยสากล วิตามินซี 1,000 มิลลิกรัม เบต้าแคโรทีน 30 มิลลิกรัม) โดยกลุ่มตัวอย่างจะได้รับเครื่องดื่ม ปริมาณ 200 ซีซี หลังอาหารกลางวันทุกวันเป็นเวลา 4 สัปดาห์ และทำการวิเคราะห์หา ปริมาณสคาเวนจิงเอ็นไซม์ (SOD, GSH-Px, CAT) ในเม็ดเลือดแดง และปริมาณมาลอน ไดอัลดีไฮด์ (MDA) ในพลาสมาและเม็ดเลือดแดง สภาวะวิตามิน เอ, ซี, อี, เบต้าแคโรทีน ในพลาสมา ที่ 0, 2, 4, 6 สัปดาห์ ผลการทดลองพบว่าพลาสมาวิตามินเอไม่มีความแตกต่าง ในทั้ง 3 กลุ่ม สภาวะวิตามิน ซี, อี, เบต้าแคโรทีนของกลุ่มคูเปอร์เพิ่มขึ้นอย่างมีนัย สำคัญตลอดการทดลอง (P(+,ฃ)0.001) ในกลุ่มอาร์ดีเอพบว่าเฉพาะพลาสมาเบต้าแคโรทีน เท่านั้นที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (P(+,ฃ)0.001) SOD และ CAT ของกลุ่มคูเปอร์ ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 2 สัปดาห์ (P(+,ฃ)0.01 และ P(+,ฃ)0.05) CAT ของกลุ่มอาร์ดีเอ ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 2 สัปดาห์ (P(+,ฃ)0.05) และภายหลังจากหยุดดื่มเครื่องดื่ม เสริมสารแอนติออกซิแดนท์ที่ CAT ของทั้ง 3 กลุ่มเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 6 สัปดาห์ (P(+,ฃ)0.01) GSH-Px ของกลุ่มคูเปอร์มีแนวโน้มลดลงแต่ไม่มีนัยสำคัญที่ 2 สัปดาห์ การเปลี่ยนแปลงของเอ็นไซม์เหล่านี้แสดงให้เห็นถึงการลดลงของ ROS นอกจากนี้ยังพบว่า MDA ในพลาสมาของกลุ่มอาร์ดีเอและกลุ่มคูเปอร์ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 2 สัปดาห์ (P(+,ฃ)0.05) และ P(+,ฃ)0.001) MDA ในเม็ดเลือดแดงของกลุ่มคูเปอร์ลดลงอย่างมีนัย สำคัญที่ 4 สัปดาห์ (P(+,ฃ)0.05) ซึ่งการลดลงของ MDA ดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงการลดลงของ Reactive oxygen species เช่นเดียวกับการเปลี่ยนแปลงของปริมาณสคาเวนจิงเอ็นไซม์ การเสริมสารแอนติออกซิแดนท์ในปริมาณสูงนั้นน่าจะมีประโยชน์อย่างน้อยก็มีผลถึง การเปลี่ยนแปลงของสคาเวนจิงเอ็นไซม์และลิปิดเปอร์ออกซิเดชันทั้งในพลาสมาและใน เม็ดเลือดแดงของคนที่ออกกำลังกาย