การศึกษาชุมชนของสัตว์ขาข้อขนาดเล็กในดินบริเวณพื้นที่รกร้าง พื้นที่เพาะปลูก ยูคาลิปตัส และพื้นที่เพาะปลูกส้มบริเวณคลองเจ็ด รังสิต จังหวัดปทุมธานี ประเทศไทย กระทำในระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2541 ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2542 โดยศึกษาสมบัติ 4 ประการคือ ความหนาแน่นเฉลี่ยของจำนวนตัว จำนวนวงศ์ และดัชนีความหลากหลายระดับวงศ์ ของสัตว์ขาข้อขนาดเล็กในดิน รวมทั้งศึกษาผลของสมบัติทางกายภาพของดิน ได้แก่ อุณหภูมิ ความชื้น สภาพความเป็นกรด-เบส ปริมาณอินทรียวัตถุ ปริมาณฟอสฟอรัสและโพแทสเซียม ต่อความหนาแน่นเฉลี่ยและจำนวนวงศ์ของสัตว์ขาข้อ ในช่วงระยะเวลา 11 เดือน พบว่าดินในบริเวณพื้นที่เพาะปลูกยูคาลิปตัสมีความ หนาแน่นเฉลี่ยของจำนวนตัวสัตว์ขาข้อขนาดเล็กสูงที่สุด คือ 6007 ตัวต่อตารางเมตร รองลงมาพบในพื้นที่เพาะปลูกส้ม (5829 ตัวต่อตารางเมตร) และพื้นที่รกร้างมีความ หนาแน่นเฉลี่ยต่ำที่สุดคือ 4951 ตัวต่อตารางเมตร ส่วนจำนวนวงศ์ในบริเวณทั้งสามพบว่า ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ บริเวณพื้นที่เพาะปลูกยูคาลิปตัสมีค่าดัชนีความ หลากหลายระดับวงศ์ของสัตว์ขาข้อขนาดเล็กต่ำที่สุด (2.49, p=0.001) เมื่อเทียบกับ พื้นที่รกร้าง (3.01) และพื้นที่เพาะปลูกส้ม (3.01) ในบริเวณพื้นที่รกร้าง ค่าเฉลี่ยของความหนาแน่นและจำนวนวงศ์ของสัตว์ขาข้อ ขนาดเล็กที่พบในช่วงฤดูแล้งมีค่าน้อยกว่า (2762.5 และ 13.5 ตามลำดับ) ในฤดูฝน (6201.43 และ 18.43 ตามลำดับ) (p=0.039 และ 0.005 ตามลำดับ) แต่ไม่พบความแตกต่าง อย่างมีนัยสำคัญที่บริเวณเพาะปลูกยูคาลิปตัสและส้มในระหว่างฤดูแล้งกับฤดูฝน นอกจากนี้ พบว่าค่าเฉลี่ยของความหนาแน่นและจำนวนวงศ์ของสัตว์ขาข้อขนาดเล็กในระหว่างพื้นที่ ทั้งสามไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในทั้งสองฤดู ดัชนีความหลากหลายระดับวงศ์ของ สัตว์ขาข้อขนาดเล็กในดินบริเวณเพาะปลูกยูคาลิปตัสมีค่าต่ำในช่วงฤดูแล้งและฤดูฝน (2.41 และ 2.53 ตามลำดับ) เมื่อเทียบกับบริเวณรกร้าง (2.83 และ 3.11 ตามลำดับ) และบริเวณเพาะปลูกส้ม (2.83 และ 3.17 ตามลำดับ (p=0.038 และ 0.004 ตามลำดับ) จากการวิเคราะห์สมบัติของดินในพื้นที่ที่ศึกษาพบว่า ปริมาณฟอสฟอรัสในดินจาก พื้นที่ทั้งสามมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีปริมาณสูงในพื้นที่เพาะปลูกส้ม ซึ่งอาจจะเนื่องมาจากการใช้ปุ๋ยเป็นประจำ มีข้อบ่งชี้ว่าสมบัติของดินมีผลกระทบต่อ ชีววิทยาของสัตว์ขาข้อขนาดเล็กในดินบางกลุ่ม โดยพบว่าความหนาแน่นของแมงมุมวงศ์ Oonopidae ในดินบริเวณพื้นที่รกร้างมีความสัมพันธ์สูงอย่างมีนัยสำคัญยิ่งกับสมบัติ ของดิน (R(2)=0.978, p=0.003) ส่วนดินในบริเวณเพาะปลูกยูคาลิปตัสพบความสัมพันธ์ ระหว่างสมบัติของดินกับความหนาแน่นของแมงมุมวงศ์ Lycosidae และไรวงศ์ Ascidae อย่างมีนัยสำคัญยิ่ง (R(2)=0.941, p=0.019 และ R(2)=0.924, p=0.031 ตามลำดับ) นอกจากนี้สมบัติของดินและแมงมุมวงศ์ Salticidae ในพื้นที่เพาะปลูกส้มมีความสัมพันธ์ อย่างมีนัยสำคัญยิ่งเช่นกัน (R(2)=0.955, p=0.012) อาจสรุปได้ว่า การเปลี่ยนพื้นที่ มาทำเกษตรกรรมในเขตรังสิต คลอง 7 เช่น การเพาะปลูกยูคาลิปตัสและส้ม ไม่พบว่าก่อ ให้เกิดผลกระทบที่สำคัญในทางลบต่อสัตว์ขาข้อขนาดเล็กในดิน