การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการป้องกันชุมชนจากอาชญากรรมของ ชาวไทยมุสลิมและปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมในการป้องกันชุมชนจากอาชญากรรม กลุ่ม ตัวอย่างเป็นชาวไทยมุสลิม จำนวน 227 คน จากชุมชนมุสลิม 4 แห่ง ในเขตรับผิดชอบของ สถานีตำรวจนครบาลพระโขนง ข้อมูลในการวิจัยได้จากการใช้แบบสอบถามและการสัมภาษณ์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังต่อไปนี้ 1. กลุ่มตัวอย่างที่มีความแตกต่างด้านรายได้รวมของครอบครัว ลักษณะที่อยู่อาศัย การรับรู้ข่าวสารอาชญากรรมในชุมชน และข่าวอาชญากรรมที่รับรู้จากโทรทัศน์ มีความรู้ ความเข้าใจในการป้องกันตนเองจากอาชญากรรมแตกต่างกัน 2. กลุ่มตัวอย่างที่มีความแตกต่างด้านอายุ อาชีพ รายได้รวมของครอบครัว สถานภาพ การสมรส จำนวนผู้หญิงในครัวเรือน ปัญหาการโจรกรรมในชุมชน ข่าวอาชญากรรมที่รับรู้ จากโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ เพื่อนบ้าน และเสียงตามสายในชุมชน มีความรู้ความเข้าใจ ในการป้องกันชุมชนจากอาชญากรรมแตกต่างกัน 3. กลุ่มตัวอย่างที่มีความแตกต่างด้านเพศ อายุ รายได้รวมของครอบครัว การตก เป็นเหยื่ออาชญากรรม การถูกทำร้ายร่างกาย การมีปัญหาในชุมชน และการรับรู้ข่าวอาชญากรรม ในชุมชนจากตำรวจ มีความร่วมมือกับตำรวจในการป้องกันอาชญากรรมแตกต่างกัน 4. กลุ่มตัวอย่างที่มีความแตกต่างด้านเพศ สถานภาพการสมรส และการรับรู้ข่าว อาชญากรรมของชุมชนจากตำรวจ มีส่วนร่วมในกิจกรรมป้องกันอาชญากรรมของชุมชนแตกต่างกัน ผู้วิจัยเสนอแนะให้หน่วยงานตำรวจปรับปรุงตามโครงการชุมชนสัมพันธ์ เพื่อกระตุ้น และสร้างให้ประชาชนในเมืองร่วมมือในการป้องกันอาชญากรรมมากขึ้น และควรศึกษาความ ต้องการที่แท้จริงของประชาชนด้านความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินเพื่อความร่วมมือ ที่ดียิ่งขึ้น