ชานอ้อย (bagasse) ซึ่งมีเซลลูโลสเป็นส่วนประกอบสำคัญ มาทำการออกซิไดซ์ที่ ตำแหน่งคาร์บอน 2 และ 3 ของหน่วยแอนไฮโดรกลูโคสซึ่งเป็นส่วนประกอบของเซลลูโลสด้วย กรดเปอร์ไอโอดิค (periodic acid) ได้เป็นไดอัลดีไฮด์เซลลูโลส (dialdehyde cellulose) โดยหมู่อัลดีไฮด์ที่เกิดขึ้นบนเซลลูโลสนี้สามารถทำปฏิกิริยากับหมู่อะมิโนของทั้งเอนไซม์ thermostable alpha-amylase หรือเอนไซม์ glucoamylase ได้เกิดเป็นพันธะโควาเลนต์ (covalent binding) ทำให้เอนไซม์สามารถถูกตรึงบนเซลลูโลสของชานอ้อยนี้ได้เป็นเอนไซม์ ตรึงรูป (immobilized enzyme) หลังจากนั้นได้นำเอนไซม์ตรึงรูปทั้งเอนไซม์ thermostable alpha-amylase และเอนไซม์ glucoamylase ไปตรวจสอบหาค่า pH และอุณหภูมิที่เหมาะสม คือให้ activity ของเอนไซม์สูงสุดกับการทำงานของเอนไซม์ตรึงรูป พบว่า pH ที่เหมาะสม สำหรับเอนไซม์ตรึงรูป thermostable alpha-amylase คือ pH 7.0 ในขณะที่ pH ที่เหมาะสม ของเอนไซม์ตรึงรูป glucoamylase คือช่วง pH 3.0-5.0 และจากการตรวจสอบอุณหภูมิที่ เหมาะสมพบว่า ช่วง 95(+,ฐ)C จะเป็นช่วงอุณหภูมิที่เหมาะสมในการทำงานของเอนไซม์ตรึงรูป thermostable alpha-amylase ส่วนเอนไซม์ตรึงรูป glucoamylase จะมีช่วงอุณหภูมิที่ เหมาะสมคือ 60-65(+,ฐ)C และจากการศึกษาหา total relative remaining activity ของเอนไซม์ตรึงรูปทั้ง thermostable alpha-amylase และ glucoamylase พบว่ามีค่าเท่ากับ 44% และ 36% ตามลำดับ จากการทำ IR-spectrum ของเอนไซม์ตรึงรูป ผลที่ออกมาแสดงให้เห็น ว่าได้เกิดพันธะ C = N ระหว่างหมู่อะมิโนของเอนไซม์กับหมู่อัลดีไฮด์ของเซลลูโลสซึ่งเป็น การยืนยันว่าเอนไซม์ได้ถูกตรึงบนเซลลูโลสด้วยวิธีโควาเลนต์ นอกจากนี้หลังจากนำเอนไซม์ ตรึงรูป thermostable alpha-amylase มาทดลองใช้ในขบวนการทำให้แป้งสุกมีความหนืดต่ำ (liquefaction) พบว่าเอนไซม์ตรึงรูป thermostable alpha-amylase สามารถทำงานได้ อย่างมีประสิทธิภาพ โดยดูจากการลดลงของค่าความหนืดของแป้งสุกหลังจากเกิดปฏิกิริยากับ เอนไซม์ตรึงรูป และจากการตรวจสอบความคงตัวของเอนไซม์ตรึงรูปในการนำกลับมาใช้อีกเป็น จำนวน 30 ครั้ง พบว่าเอนไซม์ตรึงรูปทั้ง thermostable alpha-amylase และ glucoamylase สามารถนำกลับมาใช้ได้ตลอดมากกว่า 30 รอบอย่างมีประสิทธิภาพ โดยเอนไซม์ตรึงรูปทั้ง thermostable alpha-amylase และ glucoamylase จะมี activity เหลืออยู่ประมาณ 75% และ 65% ตามลำดับ โดย activity ที่สูญเสียไปในรอบแรกๆ ของการนำไปใช้นั้นเกิดจากเอนไซม์ ที่ถูกดูดซึมเข้าไปในขั้นตอนการตรึงได้หลุดออกมาในแต่ละครั้งที่นำเอนไซม์ที่ถูกตรึงมาใช้