การออกกำลังกายมีประโยชน์สำหรับผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจ จุดประสงค์ของการ วิจัยครั้งนี้ เพื่อศึกษาพฤติกรรมการออกกำลังกาย และอิทธิพลของปัจจัยส่วนบุคคล การรับรู้ ประโยชน์และอุปสรรคต่อพฤติกรรมการออกกำลังกายในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจ อธิบายโดยใช้ กรอบแนวคิดพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของเพนเดอร์ (Pender, 1996) ใช้วิธีวิจัยเชิงบรรยาย และเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จากผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจที่มารับการตรวจรักษาที่ศูนย์ โรคหัวใจ สมเด็จพระบรมราชินีนาถ โรงพยาบาลศิริราช คลินิกโรคหัวใจ แผนก ผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลราชวิถี และวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์ กรุงเทพมหานครและวชิระพยาบาล จำนวน 150 ราย ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนกรกฎาคม 2543 เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ ข้อมูลส่วนบุคคล พฤติกรรมการออกกำลังกาย การรับรู้ประโยชน์และอุปสรรคต่อพฤติกรรมการออก กำลังกายในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการคำนวณค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาอิทธิพลของตัวแปรโดยการวิเคราะห์เส้นทางความสัมพันธ์เชิง สาเหตุระหว่างตัวแปร ผลการวิจัยพบว่าผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจมีพฤติกรรมการออกกำลังกายอยู่ในระดับดี ((X)=2.89,SD=0.94) การรับรู้อุปสรรคมีอิทธิพลทางตรงต่อพฤติกรรมการออกกำลังกายใน ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจสูงที่สุด ((+,b)=.592, p<.001) รองลงมาคือการรับรู้ประโยชน์ ((+,b=.178, p<.001) ความสามารถในการออกกำลังกายมีอิทธิพลทางอ้อมต่อพฤติกรรมการออก กำลังกายในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจมากที่สุด ((+,b)=.357) จากผลการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่าพยาบาลและทีมสุขภาพ ควรร่วมกันจัด ตั้งโปรแกรมการออกกำลังกายในคลินิกโรคหัวใจ หรือแผนกผู้ป่วยนอก เพื่อส่งเสริมให้ผู้ป่วย โรคหลอดเลือดหัวใจมีการอออกกำลังกายที่ถูกต้อง โดยเพิ่มการรับรู้ประโยชน์ และขจัดการ รับรู้อุปสรรคในการออกกำลังกายลง การวิจัยครั้งต่อไป ควรมุ่งศึกษาการวิจัยเชิงปฏิบัติ เพื่อพัฒนาโปรแกรมการออกกำลังกายที่เหมาะสมสำหรับผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจ ส่งเสริมให้ ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจมีการรับรู้ประโยชน์ในการออกกำลังกายเพิ่มขึ้น และขจัดการ รับรู้อุปสรรคในการออกกำลังกายลง