วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้เพื่อประเมินสถานการณ์การทำแท้งในจังหวัดลำปาง โดยศึกษาจากลักษณะของสตรีที่เข้าโรงพยาบาลด้วยภาวะแทรกซ้อนจากการตั้งครรภ์และสิ้นสุด การตั้งครรภ์นั้น จำแนกตามความปรารถนาในการตั้งครรภ์ การตัดสินใจเมื่อเกิดการตั้งครรภ์ ไม่ปรารถนาศึกษาการจำแนกประเภทการแท้งและวิธีการวัดขนาดของปัญหา ตามมาตรฐานของ องค์การอนามัยโลก จากการวิเคราะห์เอกสารเลือกจังหวัดลำปางแบบเจาะจงเนื่องจากเป็น เมืองขนาดกลางและคล้ายคลึงกับความเป็นเมืองของจังหวัดต่างๆ เป็นส่วนใหญ่ มีข้อจำกัด ในการใช้สถิติวิเคราะห์ระดับนัยสำคัญ กลุ่มประชากรที่ศึกษาเป็นสตรีทั้งหมดที่เข้าโรงพยาบาล ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากการตั้งครรภ์และมีการสิ้นสุดการตั้งครรภ์นั้นในโรงพยาบาลของรัฐ 14 โรงในจังหวัดลำปางจำนวน 311 ราย ผลการศึกษาพบว่าเกินกว่าครึ่งของสตรีที่เข้าโรงพยาบาลด้วยภาวะแทรกซ้อนจากการ ตั้งครรภ์เป็นการตั้งครรภ์ไม่ปรารถนา ครึ่งหนึ่งอยู่ในกลุ่มอายุ 20-29 ปี อายุเฉลี่ย 27 ปี ส่วนใหญ่แต่งงานแล้ว 1/3 มีอาชีพรับจ้างทั้งรายวันและรายเดือน สตรีเหล่านี้มีเพศสัมพันธ์ ครั้งแรกอายุต่ำกว่า 20 ปี ส่วนใหญ่ไม่คุมกำเนิด การจำแนกประเภทการแท้งในโรงพยาบาล ตามมาตรฐานองค์การอนามัยโลก เป็นการทำแท้งแน่นอน น่าจะเป็นการทำแท้ง อาจเป็นการทำ แท้ง และการแท้งเอง ในสตรีที่ตั้งครรภ์ไม่ปรารถนาเป็นการทำแท้งแน่นอนในสัดส่วนที่สูง โดยเฉพาะอายุที่ต่ำกว่า 20 ปี เป็นสตรีโสด ไม่มีรายได้ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาในระดับ อาชีวศึกษา การตัดสินใจเมื่อตั้งครรภ์ไม่ปรารถนาส่วนใหญ่จะปรึกษาเพื่อน ใช้เวลา 1 เดือนใน การตัดสินใจทำอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อให้สิ้นสุดการตั้งครรภ์ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นยาสอดใน ช่องคลอด ที่สามารถทำได้ด้วยตัวเอง และอาการที่เกิดขึ้นจนทำให้เข้าโรงพยาบาลจะมี หลากหลาย ทั้งตกเลือด ปวดมดลูกมากหรือมีอาการทั้งสองอย่าง หรือมีชิ้นส่วนของตัวอ่อน หลุดออกมา ซึ่งทั้งหมดที่สตรีบอกเองจะเป็นการทำแท้งแน่นอนร้อยละ 29.6 ที่ไม่บอกว่า ทำแท้งแต่น่าจะเป็นการทำแท้งร้อยละ 9.6 อาจเป็นการทำแท้งร้อยละ 2.6 และเป็นการแท้ง เองร้อยละ 42.1 และเป็นการทำแท้งเพื่อการรักษาที่ทำโดยแพทย์ในโรงพยาบาลร้อยละ 16.1 การคาดประมาณการทำแท้งในจังหวัดลำปางโดยการคำนวณจากสัดส่วนที่สถาบัน Alan Guttmacher ได้ศึกษาไว้จากหลายแหล่งข้อมูล พบว่ามีการทำแท้งลดลงเป็น 2310 คนในปี 2542 แต่เมื่อเทียบกับสัดส่วนของสตรีวัยเจริญพันธุ์แล้วถือว่าสูงมากคือ 13.1 ต่อ 1000 สตรีวัย เจริญพันธุ์ ในขณะที่อัตราการคุมกำเนิดของสตรีที่แต่งงานแล้วคือร้อยละ 88.92 แต่อัตรา ต่อสตรีวัยเจริญพันธุ์ทั้งหมดคือร้อยละ 59.2 ซึ่งยังมีกลุ่มที่เข้าไม่ถึงบริการอีกมากที่จะ ก่อให้เกิดการตั้งครรภ์ไม่ปรารถนาและสิ้นสุดด้วยการทำแท้งที่ยังเป็นสิ่งผิดกฎหมายใน ประเทศไทย อย่างไรก็ตามการคาดประมาณนี้เป็นการคำนวณอย่างหยาบซึ่งขึ้นอยู่กับจำนวน การเกิดมีชีพ ซึ่งเป็นตัวเลขที่ค่อนข้างเชื่อถือได้ ที่จำนวนการทำแท้งจะสูงหรือต่ำ ขึ้น อยู่กับจำนวนการเกิดมีชีพ และสถานการณ์การทำแท้งนอกโรงพยาบาลที่จะก่อให้เกิดภาวะ แทรกซ้อนจนต้องเข้าโรงพยาบาล และการรายงานจำนวนผู้ป่วยตั้งครรภ์แล้วแท้งในโรงพยาบาล ซึ่งควรเป็นตัวเลขที่แน่นอนและเชื่อถือได้ ที่จะทำให้ทราบถึงสภาวะการณ์การทำแท้งนอก โรงพยาบาล ที่รัฐจะต้องคำนึงถึงปัญหาต่างๆ ทั้งเศรษฐกิจสังคมและสุขภาพของสตรี