การวิจัยเรื่อง ดนตรีตับเต่า จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นการวิจัยโดยใช้ระเบียบวิธี เชิงมานุษยดนตรีวิทยา ขั้นตอนในการศึกษาวิจัย แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน คือ การเก็บ ข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูล และการเสนอผลการวิจัย ผู้วิจัยใช้การเก็บข้อมูลโดยรวบรวม เอกสาร รวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์บุคคลที่เกี่ยวข้องกับดนตรีตับเต่า คือ นักดนตรีและ ผู้แสดงตับเต่า นักวิชาการดนตรี ผู้เชี่ยวชาญดนตรีตับเต่า เพื่อประโยชน์ในการศึกษา วิเคราะห์ ผู้วิจัยใช้ระบบการบันทึกเสียงจากการบรรเลงจริง วงดนตรีที่นำมาศึกษา เป็นวงดนตรีที่บรรเลงประกอบการละเล่นตับเต่า ของจังหวัดอุตรดิตถ์ จำนวน 3 คณะ คือ คณะฟากท่าบันเทิงศิลป์ คณะชมรมผู้สูงอายุน้ำปาด และคณะกลุ่มแม่บ้านนาคันทุง ผลการวิจัยพบดังนี้ ดนตรีตับเต่า เป็นดนตรีที่ใช้บรรเลงประกอบการละเล่นตับเต่าโดยเฉพาะ การละเล่น ตับเต่า พัฒนาการจากการนำวรรณกรรมที่บันทึกเป็นภาษาไทยน้อยในสมุดใบลาน มาเล่าเป็น นิทาน จนกระทั่งพัฒนาเป็นรูปแบบการละเล่น เครื่องดนตรีที่ประสมวงมี 2 ชนิด คือ ซอตับเต่า (ซอปี๊บ) และกลองตับเต่า เพลงที่ใช้บรรเลงมีเพลงเดียว คือ เพลงตับเต่า จากการศึกษา พบว่าดนตรีตับเต่ามุ่งเน้นบรรเลงประกอบการละเล่นให้สัมพันธ์กลมกลืน มากกว่าการบรรเลง ประกอบกิริยาของตัวละคร กลุ่มเสียงทำนองเพลงตับเต่า มีเสียง 5 เสียง คือ C (โด), D (เร), E (มี), G (ซอล) และ A (ลา) ทำนองหลัก มี 2 วรรค (หรือ 4 วลี) โครงสร้างทำนองประกอบด้วย การบรรเลงซ้ำภายในวรรค การบรรเลงซ้ำทั้งหมด ทำนองหลักแบ่งตามลักษณะการใช้ได้ 2 ช่วง คือ ช่วงที่ใช้บรรเลงประกอบการร้อง และช่วงใช้เป็นลูกจบเพลง การเคลื่อนที่ของทำนองนิยม ใช้การเคลื่อนที่เป็นแบบช่วงกว้างระยะ 2 เสียง และใช้แบบช่วงกว้างระยะ 3 เสียง และ 4 เสียง ตามลำดับ ทิศทางการเคลื่อนที่ของทำนองมีลักษณะขึ้นและลงอย่างรวดเร็ว และลงจบ ที่เสียง D (เร) การประดับตกแต่งทำนอง พบว่ามีการใช้ทุกคณะ กระสวนจังหวะกลองตับเต่า แบ่งได้ 2 ช่วง คือ ช่วงตียืนจังหวะตรงกับจังหวะเคาะ และตีเป็นสัญญาณเพื่อลงจบ