ปัญหาสุขภาพจิตเป็นปัญหาทางสาธารณสุขที่สำคัญและส่งผลกระทบที่รุนแรง ดังนั้น การที่ทราบถึงปัจจัยที่ทำให้เกิดปัญหาดังกล่าวย่อมสามารถป้องกันไม่ให้สตรีที่แต่งงานแล้ว เกิดปัญหาสุขภาพจิต การวิจัยครั้งนี้ใช้กรอบแนวคิดของนิวแมน เพื่อศึกษาหาปัจจัยเสี่ยง ของการเกิดปัญหาสุขภาพจิตในสตรีที่แต่งงานแล้วที่มารับบริการในศูนย์บริการสาธารณสุข โดยใช้กลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 242 ราย (กลุ่มศึกษา 112 ราย เป็นสตรีที่แต่งงานแล้วที่ มารับบริการในคลินิกสุขภาพจิต ศูนย์บริการสาธารณสุข และกลุ่มควบคุม 130 ราย เป็นสตรี ที่แต่งงานแล้วที่มารับบริการอื่นในศูนย์ฯ เดียวกัน) ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลโดย คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงและใช้แบบสัมภาษณ์จำนวน 6 ชุด ผลการวิจัยพบว่า อายุ ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง สัมพันธภาพระหว่างคู่สมรส และการสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับการเกิดปัญหาสุขภาพ จิต โดยอายุยิ่งมากขึ้นยิ่งเสี่ยงต่อการเกิดปัญหาสุขภาพจิตสูง สตรีที่มีความรู้สึกมีคุณค่า ในตนเองต่ำเสี่ยงต่อการเกิดปัญหาสุขภาพจิตมากกว่าสตรีที่มีความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองสูง เป็น 11.71 เท่า ในสตรีที่มีสัมพันธภาพระหว่างคู่สมรสที่ไม่ดี มีโอกาสเสี่ยงเป็น 2.48 เท่า ของสตรีที่มีสัมพันธภาพระหว่างคู่สมรสที่ดี สตรีที่มีการสนับสนุนทางสังคมน้อยมีโอกาส เสี่ยงต่อการเกิดปัญหาสุขภาพจิตมากกว่าสตรีที่ได้รับการสนับสนุนทางสังคมมาก ส่วนการ ปรับตัวแบบมุ่งแก้ไขอารมณ์สูงและมุ่งแก้ไขปัญหาต่ำ เป็นปัจจัยที่ป้องกันการเกิดปัญหา สุขภาพจิตในสตรีที่แต่งงานแล้ว จากการวิจัยพบว่า อายุ ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง และการสนับสนุนทางสังคมเป็น ปัจจัยเสี่ยงของการเกิดปัญหาสุขภาพจิตในสตรีที่แต่งงานแล้ว พยาบาลควรใส่ใจเป็นพิเศษ ในกลุ่มสตรีที่มีอายุมาก มีความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองต่ำ สัมพันธภาพระหว่างคู่สมรสที่ ไม่ดี และได้รับการสนับสนุนทางสังคมที่น้อย ควรส่งเสริมให้สตรีนั้นมีการสนับสนุนจาก เครือข่ายและชุมชน เพิ่มความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง และให้คำปรึกษาเรื่องสัมพันธภาพ ระหว่างคู่สมรส